Şehrin Ahşap Zamanı'nı okurken eski Sivas'ın hayranı olan ve her fırsatta geç doğduğunu dile getiren ben neler neler hatırlamadım ki... (Yaşı yarım yüzyıla yaklaşan Gamze eski Sivas'ı az da olsa yaşama mutluluğuna erişti) Avluda mantiste ısıtılan suyla yıkanıp saçağa asılan çamaşırlar; ucuna bez bağlanmış değnekle tozu alınan mertekler, tereklere sıra sıra inci gibi dizilmiş bakır kaplar, kireci dökülmüş duvarda göze çarpan samanlı çamur duvar sıvası, pencere önüne sıralanmış makatlar, makatların işlemeli-dantelli rengarenk örtüleri, baharın gelmesiyle temizlenen soba borusu ve puhariler, mahsendeki koca koca turşu ve peynir küpleri ve daha neler neler...
Anneannemin evi Tek Mezardaydı. Sivaslılar bilir yerini. Mahallenin geneli ahşap evdi. Arada yeni yeni beton evler boy gösteriyordu. Yollar Arnavut kaldırımı...Mahallenin bütün yolları Mısmılırmak'a çıkardı. Mısmılırmak üzerine yapılmış tahta köprüleriyle herkese geçit verirdi. Bir çeşmemiz vardı ki patır patır akardı suyu. Mahallenin bütün güzel kadın ve kızları güzelliklerini bu çeşmenin suyuna borçlu olduğunu söylerdi, "Çenili'nin suyunu içtik ondan güzeliz" derlerdi. E benim de içmişliğim var o çeşmeden :) Neyse hedeften şaşmayalım!
Sivas aşığı Kadir Üredi tarafından yazılan kitap Sivas'ta ahşap ev yapımını, kullanılan malzemeleri, zamanın en iyi ustalarını, Sivas konaklarını, konaklarla ilgili anlatılan hikayeleri, konak tamiratı sırasında karşılaşılan unutulmuş hatıraları (dolap ve tahta aralarında unutulan resimler, mektuplar ve hatta çekmece dolusu altınlar) konu ediniyor. Ben hüzünle ve bir o kadar da keyifle okudum. Bence Sivaslılar ve Sivasla bir vesileyle bağ kuranlar okumalı bu kitabı.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.