Yorum için: illekitap.blogspot.com/2024/09/neva-al...
Köpüklerin yıkanıp gitmesini ve yeni dövmeyi açığa çıkarmasını izledim. Siyah mürekkeple yapılmış, dikenlerle kaplı bir dalın görüntüsüydü, keskin dikenleri her yöne bakıyordu. Üzerinde kırmızı bir kuş uçuyordu, kabarık kanatları genişçe açılmıştı. Aynı anda hem güzel hem de hüzünlüydü. Parmağımın uzunu tasarımın üstüne koyup kuşun şeklini takip ettim.
"O sensin," dedi Pasha ve diğer elinin tersiyle yanağımı okşadı.
"Kuş mu?"
"Evet."
Dövmeden başımı kaldırdım ve gözlerinin beni izlediğini gördüm. "Sadece bir kuş var," dedim. "Sen neredesin?"
"Orada değilim. Sadece sen varsın."
"Neden?"
Kulağıma fısıldamak için eğildi. "Çünkü sen uçup gittikten sonra benden geriye hiçbir şey kalmadı, mishka."