7. Cilt1000Kitap
Kütüb-i Sitte/Muhtasarı Tercüme ve Şerhi 7. Cilt
İzm-i Azam'dan dualara, merhametten zekata ve son bölümde de nakış, suret meselesini anlatan hadisler toplanmış. Hepsi çok kıymetli tabii ki. Bu da yaşanmasa, söylenmese ne olurdu demedim hiç. Zinet bölümü kadar sıkıldığım bir bölüm daha yoktu ama Allah yarattığını bilendir, bu çeşit insanlar da var demek ki dedim ben de. Yani boya badana dövme kaş nakış akla ne gelirse hepsi o zaman da mevcut ve bir sürü diyalog yaşanmış. Son perde de Bediüzzaman'ın resim meselesiyle ilgili söylediklerine yer vermiş. O bölümü ilk okuduğum zamanı hatırlıyorum. O zamana kadar olan tüm fotoğraflarımı tek bir delete işlemi ile yok etmiştim. Yani bazı şeylere gönülden inanmak diye bir şey var. Artık takvanın bir boyutu o da. Diyecek bir şey yok...
Hayat görüşüm alttaki hadistir:
Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) herhangi bir iş için ashabından birisini gönderse şu tembihte bulunurdu:
"Sevindirin (müjdeleyin), nefret ettirmeyin, kolaylaştırın, zorlaştırmayın."
Ebu Davud, Edep 20, (4835), Müslim, Cihad 6, (1737)
Birine bir şeyin doğrusunu söylemek, göstermek aynı zamanda bunun zıddının da yanlış olduğunu mealen belirtmektir. Yani durup durup o yasak bu yasak demenin böyle bir asırda alemi yok. Her şey herkese ha deyince yüklenmez. Bunun doğrusu güzeli budur'u anlayan, bunun aksi de kötüdür'ü kendisi çıkarır. Çok ince hükümlerden bahsetmiyorum. O yüzden bazı 'çok' bildiklerimizi kendimize saklayabiliriz. Hem tesir de etmez:
"Ey iman edenler! (Kendiniz yapmadığınız ve) Yapamayacağınız şeyleri niçin (boşuna ve hava atmak kastıyla başkasına) söyler (ve söz verir)siniz?"
Dinin en güzel tebliği hal dilidir. İçinde kazan kaynasa halin 'iman etmek' zorundadır. Gerisi takdiri ilahi. O kadar.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.