sen gideli aylar olmuş
ben bikaç günü uyanıktım..
**
hikayesinden bahsetmeyecektim aslında çünkü anlattıkça daha çok anı anlatmak istiyorum lakin kısaca süreçten söz edecek olursam;
olafkuş, bana gelmek için her yolu deneyip bi şekilde bana ulaştığında neredeyse tüm vücudu mantardı (ilk fotoda belli oluyor mu bilmiyorum ama tüyleri yarı yarıya yok..) sonrasında veterinerimizin yoğun ilgisiyle (önceden götürdükleri veteriner sağ olsun ne kadar yanlış şey varsa yapmış..) kısa sürede mantardan kurtulduk. neşesi, keyfi, eğlencesi yerine gelmişti. ta ki bi gece sürüne sürüne yanıma gelene kadar. ne olduğunu anlamadım tabi. hemen veterinerler bi şeyler. kedilerde sık olmasa da aynı insanlarda olduğu gibi 'pıhtı atma' durumu varmış (eminim antin kuntin bi ismi de vardır ama ben bilmiyorum.) arka iki patisi daha o an felç olmuştu.. başka başka bisssürü yer gezmiş olsak da her gittiğimiz yer acılarını dindirmek adına 'öt*nazi' teklif etti. çünkü sözüm ona bu durumun bi tedavisi yokmuş.. eve gitsek de bikaç güne acısına dayanamayıp elimizle getirirmişiz.. tabi bunları büyük bi acıyla ve tamamen bizim iyiliğimizi düşünerek, ellerinden gelen tüm yolları denedikten sonra söylediler. yaklaşık dört gündür vet.de kalıyordu. daha rahat hava alması için vs. her yolu denediklerini ve daha fazlasının ellerinden gelmediğini söylemeleri üzerine olafkuşla evimize yollandık. tabi her gün her gece ağlama seansları.. evinde geçirdiği günlerin (3. gündü.) ardından kendi işlerini halletmek üzere yavaş yavaş sürünmelere alıştı 💪🏻. beşinci gün arka patilerini kımıldatabiliyordu..... hayatımdaki ilk mucize miydi bilmiyorum ama kesinlikle mucizeydi. çok geçmeden acılarını dindirmek için gelirsiniz demelerinin üzerinden üç hafta geçmişti ve olaf artık eskisi kadar sağlıklı olmasa da yürüyebiliyordu.. çok sevdiği koltuğuna çıkıp, gerine gerine uyuyabiliyordu. tamam belki koca poposundan dolayı sinekleri yakalayamıyordu ama kendisi için gerekli her şeyde başarılıydı. sevgimiz bize kıyamayıp, biraz daha süre tanımıştı. bize tanınan üç günün üzerinden bir yıldan daha fazla birlikte yaşadık.. her saniye bi öncekinden daha fazla severek. ve sonra ne yazık ki ikinci atak.. bu kez birincisi kadar şanslı olamadı ne yazık ki.. fakat her zaman savaştı, her zaman en güçlü, en uysal, en minnoş o oldu. benim güzel mucizem, dilerim size de ışık olsun. sevgiyle. ✨
31 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
seni sevince kıpırdayan her şiiri
kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum
open.spotify.com/track/19NkHvFu6...
hiçbir yere gitmediler ki, fiziksel olarak yanımızda değiller belki fakat dikkatli dinlerseniz ayak seslerini duyabilirsiniz. enerjileri, bir poşedi kurcalama sevinçleri, kapı arkasında bizi bekleyişleri hala yanımızda.
😟Başınız sağolsun. Ne güzel ki yolu sizinle kesişmiş. Ne mutlu ki son zamanlarını sizinle geçirmiş. Sizin emeğinizle sevginizle ömrü uzamış. Son senesinde birbirinize yarenlik yapmışsınız. Kayıp için çok üzgünüm sabırlar dilerim..
Reklam
