Orhan Pamuk’un Beyaz Kale romanı, İtalyan bir kölenin bir Osmanlı alimiyle karşılaşmasını konu alıyor. Roman, bu iki karakterin benzerlikleri üzerinden kimlik ve benlik arayışını izlek olarak benimsemiştir. Hoca, kölenin zekasını ve ilmini fark ederek batı ilmini öğrenmek isterken, köle de esaret altında olmasına rağmen kendi benliğini bulmaya çalışıyor. Pamuk, sade diliyle tarihi bir dönemi anlatırken, karakterler aracılığıyla insanın zihinsel çatışmalarını ve dönemin bilim anlayışını sorguluyor.
Son olarak, Pamuk'un okuduğum ikinci kitabı ama 'Benim Adim Kırmızı' romanı kadar sevemedim. Bunun sebebini de polisiye romanlarının sürükleyiciliğin beni daha çok cezbetmesine bağlıyorum.