Nasıl yazıyorum, bilmek ister misin?
İlksöz: Nasıl yazıyorum, bilmek ister misin?
İlk romanı ile büyük bir ün yakalamış yazar ve şair hikâyemizin baş kahramanı -ve anlatıcısı. Bu şöhretten sıcağı sıcağına yararlanmak isteyen yayıncılar yüklü avanslar teklif etmekte, yeter ki hemen yeni hikâyesine başlasın. Peki bir hikâyeyi, kurguyu yaratmak nasıl bir süreç?
Kurmaca ile gerçeğin iç içe geçtiği bir eser 22:04. Yazarın kendi hayatından izler de içerdiğini hissettiren bir kitap. Yeni kitabının oluşma süreci ile birlikte devam eden bir hayat, endişe veren sağlık bulguları, yakın çevredeki insanlarla, sevgili ve dostlarla olan ilişkiler, çocukluktan bugüne kalan izler, günlük olaylar, toplumsal sorunlar ... ve tüm bunların bir hikâyenin içine aktarım serüveni. Özellikle ikinci bölümde yayımlanan hikâyeyi ilk bölümde yaşananlarla ilişkilendirmek çok keyifliydi.
Geçtiğimiz günlerde New York Times'ın yayınladığı 21. yüzyılın en iyi 100 kitabı içinde yer alan 22:04 belli bir kurgu ve düzen arayan, giriş gelişme sonuç bekleyen okura hitap etmeyebilir. Günlük yaşamın ayrıntıları, insanlarla kurulan bağların aktarımı okuyucuya gereksiz ve anlamsız gelebilir. Değinilen farklı olay ve kişiler arasında bir bağ olmaması bir kopukluk olarak düşünülebilir. Dediğim gibi yazar bir hikâye anlatmak yerine bir hikâyeyi yaratma sürecinde yaşadığı tüm anları alıp getirmiş önümüze, gerekli gereksiz demeden. Açıkçası ben okurken keyif aldım. Bu tarzsever okuyuculara tavsiyemdir. Son cümleler de kitabın adı ile ilgili olsun. 22:04 ne ki diye düşünenler olabilir. Back to the Future filmi deyip ilgili sahneyi ikinci fotoda verip susayım. Sağlıcakla. Kitapla.
.
.
.
Sonsöz:
Zor dönemler yaşamış aklı başında bir insan değildim; kendi psikolojik dengesizliklerini görmezden gelen istikrarsız biriydim; Plüton ne kadar gezegense ben de o kadar işe yarar bir yetişkindim.
.
.
.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.