Eksiklik...
Kitabı ilk aldığımda nasıl cümleler okuyacağımı az çok tahmin etmiştim ve ilk sayfasını okuduğumda şunu fark ettim ki babası tarafından kalbi kırık , her zaman bir yerlerde eksik olan herkesin bu kitabı kesinlikle okuması gerektiğini anladım. Bir babanın çocuğuna hissettirmesi gereken bütün duyguların önemini ve bu duyguların eksikliğinin çocukta ne kadar çok derin yaralara sebebiyet verdiğini anlıyoruz, Franz Kafka güçlü bir baba figürünün altında ne kadar çok ezildiğini, yarım kaldığını, eksik yanlarını kendisiyle birlikte taşıdığını ve bunca eksikliği sitem edişini anlatıyor. Ne kadar büyümüş olsa da güçsüz ve eksik bir çocuk olarak kalmış, güçlü bir babanın gücü altında ezilmiş bir çocuk her ne kadar büyümüş olsa da...
"Mesele, çocuklarına vereceğin herhangi bir ders değil, örnek bir yaşamadı."
Tam olarak bu değil midir? Ebeveynlerimizin bize armağan ettiği yaşantının kalıntıları ve o kalıntıların altında ezilen çocuklardan ibarettir belki de her şey...
Kesinlikle okunması gerekilen bir eser olduğunu düşünüyorum özelikle de "baba"ları tarafından yaralı olanların okuması gerektiği bir eser.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.