Narsist ebeveynlerin yalnız çocukları1000Kitap
Ailesiyle problemleri olan “bad boy” bir erkek ve kendini rehabilitasyon merkezi sanan saf bir kızın aşkını okuyoruz. İsmi ve rengi yüzünden romantik komedi okuyacağını düşünenler için uyarı: Kesinlikle öyle değil! Travması olmayan bir karakter yoktu, ancak kitabın bir ıslah evinde geçtiğini düşünürsek, bu şaşırtıcı değil. Türk Wattpad kitaplarını anımsatan bir yapıya sahipti, bu yüzden pek sevmedim. (Salem’in sürekli cadı olmadığı halde kendisinden cadı diye bahsetmesi, aynı cümle yapısını 149.876. kez tekrarlaması, dramatik çıkışlar, Fox TV sahneleri ve çok daha fazlası.)
Arrow, bugüne kadar okuduğum en “pislik” karakterdi. Salem’i yara bandı olarak kullanmak istemesi ve kızın, Arrow’dan gelen tüm kötülüklere kucak açması sinirlerimi bozdu. Tamam, aşk her şeyi iyileştirir de yani bu kadar da değil! Sonlara doğru Arrow’un gelişimini okumak bir nebze işleri iyileştirmiş olsa da, Arrow’dan nefret ediyorum.
Yazarın dilini sevdim ama kitabı sevmedim. İyi günler!
·
373 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.