this is fcking unbelievable
Kitabı süründürerek okuduğunu biliyorum ama bunun tek sebebi Beynimin kitabı bitirmek istememesiydi bence. Sonuna kadar veda etmek istemedim hala istemiyorum. 1 haftaya falan özleyip tekrar başlamazsam iyidir. O derece bağlandım. Özellikle son 25-30 sayfada kendimi öyle bi saldım ki 1 saatte falan okudum galiba. Sonuç olarak bana novella lazım. Tercihen taxusun hayatı (detaylıca).
Kitabın genelinde beğenmediğim yine çok ufak noktalar var, ona sonra gelicem. İlk olarak beğendiğim(nerdeyse hepsi) yerlerden bahsetmek istiyorum.
ELM. anlatacak kelime bile yok. Bu kitabın başrolü kesinlikle elmdi. Adam şu dünyada beğenebileceim her şeyin vücut bulmuş hali. Bi kere o asla sahibin olmıcam kısmı o kadar güzeldi ki günümüzdeki diğer kitaplara göre, bi süre sayfayla bakıştım(diğerparagraflahiçalakasıyokhayır) kişiliğini ve davranışlarını ne kadar sevdiysem, kişiliğini oluşturan geçmişinden de bi o kadar nefret ettim. Adını anmak bile istemediğim bi tane varlık yüzünden yaşadığı şeyler o kadar kötüydü ki her bahsi geçtiğinde çöküp ağlayasım geldi. VE ELM ÇOK GÜZEL SEVİYO BİLİYO MUSUNUZ, o kadar güzel ki 1.ktaptan dolayı sevmeyeceğime kendimi şartlaığım ioneyi bile onunla birlikte sevdim. Ağladığı sahneler hakkında bi şey demek bile istemiyorum, ruh halimi tahmin edersiniz.
KÂBUS. Allahım hayatımda daha önce hiç bu kadar sevmediğim hareketler yapıp da bu kadar sevdiğim bi karakter olmamıştı. Kendisinin geçmişi tam anlamıyla rezalet malesef. Kendi çocuklarınına olan davranışları, güç tutkusu, açgözlülüğü falan başka bi karakterde olsaydı kesin nefret ederdim. Ama elspethe ihtiyacı olan baba gibi davranması çok hoştu. Kızın iyi yaşaması için ülkeyi baştan kurmak istemesi çok çok ayrı seviye zaten. Elspethi kullanarak ravynle dalga geçtiği sahnelere zaten bayıldım. Ravyn ve taxus hakkındaki tam olarak ters köşe olmayan ters köşe o kadar barizdi ki ben daha önce söylediler de karakterler yeni farkediyo sandım bi an. Ama ilk kitap için dediğim gibi hala hoşuma gidiyo bu barizlik. Yani uzun lafın kısası bu adamın koca bi tarihi var. Brutus ve ya ayrisle olan ilişkisi olsun ya da tilly ve yew soyunu devam ettiren çocuğu(evet adını unuttum) daha detaylı görmek isterdim. 500 yıl önceden başlayıp elspethin zihnine yerleşene kadar hatta ondan sonraki zamanlarda da olan her şeyi onun ağzından dinlemek isterim. O yüzden novella lazım. Lütfen.
Ravyn. Bu kitapta elspethle olan ilişkisinden çok jespyr ve kendisiyle olan bağını gördük bence. Özellikle jespyrle olan hem kavgası olsun hem de kardeşlik ilişkileri olsun(emory de dahil) çok duygusaldı. Taxusun ayrisi kaybettiği anı ravyne de yaşatmamaya çalıştığı ana kalbimi bıraktım. Yani tamam adam geçmişe takıntılı olabilir ama olsun canım o kadar. Ravynin elspethden ümidini asla kesmemesi de çok güzeldi bu arada. Hele sürekli kabusa bakıp gözlerinde bi yerde elspethi aradığı sahneler... Green flagın en üst seviyesi olduğunu tekrar belirtmek istiyorum ve beni sağlıklı ilişkiyle tanıştırdığı için teşekkür edip geçiyorum.
İone, sanırım? Yemin ederim sevmemek için çok çaba harcadım. Niye yaptın diye sorarsanız bilmiyorum ki, olayı fazla içselleştirdim galiba ya. Neyse sonuç olarak çabam boşa çıktı ve ioneyi tanıdıkça sevmeye başladım. Bi de elmin aşık olduğu kız nası kötü olabilirdi ki (•ᴗ•)
Elspethin povları bu kitapta daha çok kabusun geçmişiyle alakalıydı. Hatta direk onun gözünden okuduk bile diyebilirim. Hoşuma gitti mi, evet. Ama keşke elspethi biraz daha kendisi olarak görseydik, hani başrol bu kız ya, onun için. Son sayfalardaki kabusla olan baba-kız diyebileceğimiz diyologları okurken ağlamak üzereydim o yüzden sağlam kafayla tekrar okucam.
Vee kitabın geneline geliyorum artık. Bana hiç ilk kitabı aratmayan, aynı özgünlükle devam eden bi final kitabıydı. Özellikle ağaçlar konusu çok hoşuma gitti.
Spoiler içerebilir
Çoban kralın ağaçlara çobanlık yapması çok mantıklıydı bi kere laösmdmdmf. Ha mesela orman ruhunun bile normalde beklediğimiz o bilge-iyi kalpli yaşlı dedemsi varlık yerine baya böyle kendi kişiliği+egosu olan(baya bi egosu olan) sivri kulaklı hayvan/insan karışımı bi şey olması da güzeldi. Taxusun kendi zamanında yaptığı hataların bu zamanda da olmamasını önlemek için gösterdiği çaba çok iyiydi bi de. Yazım dilinin kıcılığı bu kitap boyunca da devam ediyodu ve çoklu pov olması ayrı güzel olmuş bu sefer(elmi düşüncelerine girmek için çok şey feda edebilirdim). Ravynin enfeksiyon sonucu kazandığı güöen ve kökeninden ayrılmak istememesini de çok iyi anladım ve duygu gayet iyi geçirilmişti o kısımda. Emoryye çok üzülüyodum, kendi mutlu sonuna ulaşması beni de mutlu etti o veletin. Bir de wikin ölümü beni çok kırdı yaa ಥ_ಥ
Elspethin iyileşememesi ama kabusun kendinden vazgeçmesi... O kısımda 3 kere falan kalp krizi geçirdim galiba. İonenin aile buluşması güzeldi ama keşke tyrn kim vurduya gitseydi arada.
Spoiler bitti
Son olarak hoşuma gitmeyen bi iki sahneden bahsetmek istiyorum.
Birincisi elmi etkilemek için gelen bi kadınla elmin arasında geçen bi sahne. Daha doğrusu elmin aklından geçenler diyim. Olum bu kadar detaylı bilmek zorunda değildik ya. Yani anlıyorum erkeksin falan ama (erkek olduğunu hatırlamak benim için çok zordu) bunu bizim bilmemize gerek yoktu lan.
İkincisi elspethin babası mevzusu. Admaın korkağın teki olduğunu anladık ama ben yine de elspethle babası arasında bi yüzleşme görmek isterdim. Keşke oturup taa annesinden başlayarak konuşsalardı. Elspethin kabussuz nasıl yaşayacağını sorgulaması güzeldi ama her ne kadar onu babası yerine koysa da gerçek babasıyla da iyi ya da kötü bi iletişim kurması lazımdı bence.
Üçüncüsü biraz fazla tekrarlanan betimlemeler. Bazıları zamanı belirtmek(yerde kar vardı) gibisinden gerekli olsa da ilk kitaptaki görünmez ip mevzusu gibi bazı mimik betimlemeleri gözüme battı birazcık. Ama akıcılığıtla bunu örttüğü için bu kısım puanımı etkilemicek.(az daha elmin o sahnesinden bi puan kırıcaktım, çok kişiselleştirdim olayı ya)
Kitabın smut kısmı bu sefer elm ve ione arasında olan yine toplam 2 sayfalık falan bi şeydi ve yine mde bulandırıcı değildi(okumaya katlanabildim yani) o yüzden ona da lafım yok
Bundan sonra yazarın sıkı takipçisiyim, ne yazsa okurum listeme girdi, kesinlikle öneriyorum.
Şim zırlayarak çalma listesi yapmaya gidiyorum
·
2.373 Gösterim
11 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hayır, benzer düşüncelere sahip değiliz.
Sen benim beynimi gizlice girip yazmak istediğim ne varsa yazmış, düşüncelerimi buraya aktarmışsın. Ne düşündüysem yeminle aynısını yazmışsın :))
Reklam
Bu kitabı severek, heyecanla okuyanların çoğu (bence hepsi) galiba aynı şeylerden dolayı bu kitaba hayran kalmışlar ve unutamıyorlar (Çünkü bu kitabı unutmak imkansız). Çünkü Aklımdan geçenlerin çoğunu incelemende yazmışsın.😻 Galiba benim inceleme yazmama gerek kalmadı. Şimdi bu kitabı okuyan biri olarak elmi nasıl unutacağım.☹️ Onun gibi bir karakteri başka hangi kitapta okuyabileceğim.