Tarihe Ahkam Kesiyorum
Otorite, sistem, rejim ya da düzen adı her neyse totaliter bir tarih iktidarı var üzerimizde. İnsan her yerde yönetilmeye o kadar aşina o kadar alışık ki demokrasiler bile yutturulmuş bir hap misali insana. Ne iyi etmiş büsbütün ne öldürmüş. Özgürsün sen diye kandırmış ama önüne sadece kendi istedikleri arasında sınırlı tercihler yapabilmesini sağlayacak adaylar koymuş. İnsan ise ilginç biçimde seçtiğine inanmış. Seçtiğine tapar biçimde kendini onun iktidarına yerleştirmiş. Zaman gelmiş putuyla Nazi selamı vermiş yeri gelmiş putunu devirmiş ama her seçimi üzerine bir kahraman yerleştirmiş. Sonra putları yıkan kahramanları putlaştırmış onlar ölünce onları anlatanları aracı kılmış aracılara tapmaya başlamış sonra hiç görmediği bir güce tapınıp cehennem korkusuyla dolmuş taşmış. Sevmesi gerekirken zamanla insan bir nefret varlığına dönüşüp can alıp can vermeye başlamış. Totaliter rejimlerse kandan beslenirken büyümüşte büyümüş. Heybesi dolanlar hep olmuş tıpkı ne uğruna savaştığını bilmeyen ne uğruna öldüğünü anlamayanlar olduğu gibi. Bu devran böyle sürüp gitmiş. Anladığım kadarıyla insan kendini gerçekten çok ciddiye almış. Ama gerçekten bu kadar ciddiye alınacak neyi var insanın?
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.