"İyi bir insan olmak, çocuğunun bahçesine diktiği bir ağaç mıdır? Mutlu son dedikleri, yaşarken görmesek de diktiğimiz o ağacın bizden sonrakilere kalan meyvesi mi?"
İclal Aydın'ın kaleme aldığı sıcacık bir aile hikâyesi...
Yazarımız; hayatın inişini çıkışını, sevincini hüznünü güzel bir şekilde kaleme almıştır.
Televizyonda dizisini görmüştüm. Kitabı olduğunu öğrenince de merak edip okumak istemiştim. Sonunda okuma imkânı elde ettim. Kitabı elbette ki dizisinden farklı ve daha güzeldi.
Kitapta; Nesrin Hanım, Sadık Bey, kızları Türkan, Dönüş ve Derya'nın Ayvalık'tan İstanbul'a doğru uzanan hikâyeleri anlatılmaktadır. Her biri birbirinden değerli karakter hikâyelerini okumaktayız.
Yazarımız, kitapta yer alan karakterleri ve psikolojilerini güzel ve gerçekçi bir şekilde kaleme almıştır. Okuduğumuzda özellikle Dönüş'ün ve Türkan'ın hikâyesi insanı ayrı bir duygulandırmaktadır.
Üç kız kardeş... Birlikte güldüler, birlikte ağladılar, birlikte sardılar birbirlerinin yaralarını. Aralarındaki bu sevgi kitapta o kadar güzel anlatılmıştı ki...
Kısacası, İclal Aydın'ın kelamını çok beğendim. Gerek kurgusu gerekse yazarın sade ve akıcı anlatımıyla ortaya başarılı bir eser çıkmış diyebiliriz
Okumak isteyenlere keyifli okumalar
#alıntılar
"Bir evi ev yapan, içindeki sesler ve yemek kokularıdır. Sesler azaldıkça, pişen yemekler de azalıyormuş meğer..."
"Olmaz dediklerim oldu. Geçmez dediklerim geçti gitti."
"Çalan kendi geleceğinden çalar, yalan söyleyen kendine yalan söylenecek yolu açar, aldatan aldanır, kötü kalpli insan dünyadaki cehenneme yol alır."
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.