Taze taze incelemesini de yazalım
Arkadaşlar selam :)
Yazarın okuduğum 2.kitabı oldu. 
Bu Kitabın Yazarı Sizsiniz Ey İnsanlar kitabını yazalı 6 yıldan fazla olmuş. İkinci kitabı ilk kitabından daha iyi olmuş. Kalemini geliştirmiş.
Kendisi kuzenim olur ve ne ara bu kadar depresif oldu diye düşünmeden edemedim diye bir cümle kurmayacağım. Çünkü onu anlayabiliyorum. Bu bir ekmek kavgasının isyanı, ifade edilmesi durumu. İçimizde bu durumu anlayanlar, yaşayanlar illa ki vardır. Hepsine sabır ve güç kuvvet diliyor ve incelemeye geçiyorum.
Biz tam olarak ne okuyoruz? Biz atanamamış bir öğretmenin iç buhranlarını, isyanlarını okuyoruz. Kitapta bir tür zaman yolculuğuna çıkıyoruz. Bu yolculuğumuz devam ederken her öğretmen gibi idealistlikle yanan bir ruhun, üretkenliğini, idealistliğini zamanla nasıl çürüdüğünü görüyoruz. Çünkü umutsuzluğunu net olarak hissediyorsunuz ve bundan daha kötü ne olabilir ki?
Eserin bir de yazım stilini, bölümler arasındaki geçişlerini ifade etmek isterim. Başlangıç iyiyken birden vitesi yükselteceğini bekliyorsunuz ama yer yer vites düşüyor ve başlangıç kadar yükselmiyor. Çünkü kitap belli ki aynı zamanda ve aynı duygularla yazılmamış. O yüzden burada biz roman mı yoksa bir tür deneme mi okuyoruz diye bir düşünceye kapılıyoruz. Yazarın bunu yapamamış olmasının büyük oranda sebebinin ekmek kaygısı olduğunu düşünüyorum. Bölümleri okudukça hem bu duyguyu içselleştiriyorsunuz hem de aralarındaki zaman farkını anlıyorsunuz.
Peki madem üretkenliğini bu kadar etkilemiş neden yazmış diye düşünebiliriz. Aslında cevap basit. Duygularıyla yüzleşmek, kavgasını içinde tutmak yerine kâğıda dökmek, haykırmak istemiş ve yazmış. Onun gibi yüzbinlerce öğretmenin bir nebze olsa da derdini kağıda dökmek istemiş, empatimize sunmuş diyebiliriz.
İncelemeyi özetlemem gerekirse yazar, başlangıçta oluşturmaya çalıştığı temelden devam edebilseydi eser daha iyi bir temele oturacak ve giderek yükselen iyi bir yapım olacaktı ama işte bu şekilde ilerleyememiş. Yazarın, yerli ve milli Stefan Zweig olma yolunda ilerlemesini istemem. Onun sonu iyi gitmiyor. Aslında yazarın bilim kurgu ve distopyalara yatkınlığı daha fazla ama içindeki yangın buraya eğilmesine pek izin vermiyor.
Yazarımıza da yazarlık yolunda başarılar diliyor ve büyük oranda bilim kurgu – distopya için eğilmesini tavsiye ediyorum. Okuduğunuz için teşekkür ederim. İyi okumalar dilerim.
Bu Kitabın Yazarı Sizsiniz Ey İnsanlar kitabını yazalı 6 yıldan fazla olmuş. İkinci kitabı ilk kitabından daha iyi olmuş. Kalemini geliştirmiş.
Kendisi kuzenim olur ve ne ara bu kadar depresif oldu diye düşünmeden edemedim diye bir cümle kurmayacağım. Çünkü onu anlayabiliyorum. Bu bir ekmek kavgasının isyanı, ifade edilmesi durumu. İçimizde bu durumu anlayanlar, yaşayanlar illa ki vardır. Hepsine sabır ve güç kuvvet diliyor ve incelemeye geçiyorum.
Biz tam olarak ne okuyoruz? Biz atanamamış bir öğretmenin iç buhranlarını, isyanlarını okuyoruz. Kitapta bir tür zaman yolculuğuna çıkıyoruz. Bu yolculuğumuz devam ederken her öğretmen gibi idealistlikle yanan bir ruhun, üretkenliğini, idealistliğini zamanla nasıl çürüdüğünü görüyoruz. Çünkü umutsuzluğunu net olarak hissediyorsunuz ve bundan daha kötü ne olabilir ki?
Eserin bir de yazım stilini, bölümler arasındaki geçişlerini ifade etmek isterim. Başlangıç iyiyken birden vitesi yükselteceğini bekliyorsunuz ama yer yer vites düşüyor ve başlangıç kadar yükselmiyor. Çünkü kitap belli ki aynı zamanda ve aynı duygularla yazılmamış. O yüzden burada biz roman mı yoksa bir tür deneme mi okuyoruz diye bir düşünceye kapılıyoruz. Yazarın bunu yapamamış olmasının büyük oranda sebebinin ekmek kaygısı olduğunu düşünüyorum. Bölümleri okudukça hem bu duyguyu içselleştiriyorsunuz hem de aralarındaki zaman farkını anlıyorsunuz.
Peki madem üretkenliğini bu kadar etkilemiş neden yazmış diye düşünebiliriz. Aslında cevap basit. Duygularıyla yüzleşmek, kavgasını içinde tutmak yerine kâğıda dökmek, haykırmak istemiş ve yazmış. Onun gibi yüzbinlerce öğretmenin bir nebze olsa da derdini kağıda dökmek istemiş, empatimize sunmuş diyebiliriz.
İncelemeyi özetlemem gerekirse yazar, başlangıçta oluşturmaya çalıştığı temelden devam edebilseydi eser daha iyi bir temele oturacak ve giderek yükselen iyi bir yapım olacaktı ama işte bu şekilde ilerleyememiş. Yazarın, yerli ve milli Stefan Zweig olma yolunda ilerlemesini istemem. Onun sonu iyi gitmiyor. Aslında yazarın bilim kurgu ve distopyalara yatkınlığı daha fazla ama içindeki yangın buraya eğilmesine pek izin vermiyor.
Yazarımıza da yazarlık yolunda başarılar diliyor ve büyük oranda bilim kurgu – distopya için eğilmesini tavsiye ediyorum. Okuduğunuz için teşekkür ederim. İyi okumalar dilerim.··
443 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu kadar az destek aldıktan sonra "sonraki" kitap işi çok zor be abi. DEtaylı ve objektif yorumların için teşekkürler