Spoiler içermez
Kitabın teknik kısımlarını üstünkörü okudugumu itiraf etmem gerek. Dan Brown, herkesin bu teknik alanlarda uzman olmadığını çok iyi bilerek onemli noktaları birkaç kere tekrarlamis ve bu kitapta benim hayatımı kurtaran bu oldu. Okuduğum öbür iki kitabında da olduğu gibi olaylara karşı bakış açısı sürekli değişiyordu ve bu, hızlı tempoya dikkat dağıtıcı bir unsur olmak yerine heyecan katan bir unsurdu. Olaylar yavaştı, bazı kısımların betimlemelerinin fazla ağır ve teknik olduğunu dolayısıyla karakterlere ait duygusal ya da içsel herhangi bir tepki okuduğumda sıkılmamak için onlara sığındığımı söylemek istiyorum. Bu alanlara ilgi duyan biri kitaptan maksimum düzeyde zevk alır ama benim açımdan maalesef okumamı zorlaştıran bir unsurdu. Yine de politika ve siyaset entrikaları heyecanı hep en üst düzeyde tutmuştu. Kitabın adı dolayısıyla beklentim çok yüksekti. İhanet gerçek bir ihanetti. Üstüne üstlük tek ihanet değildi. Karakterlerin derinliği ve olayların tam yerinde kopup başka olaylara bağlanması kitabı akıcı hale getiriyordu. Özellikle yazarın, pek çok amatör yazarın ya da pek çok usta yazarın yaptığı gibi kurgu için karakterleri değiştirerek yapmayacağı şeyleri yaptirmamasina sevindim çünkü konu ihanet olunca ve bu kitap bu kadar iddialı bir isimle karşıma çıkınca bu korktuğum bir nokta olmuştu. Ama hayır, Dan Brown tüm karakterleri derin yaratmıştı, olayları sinematik şekilde film izletir gibi yazmıştı. Dediğim gibi bazı kısımlar teknik bilgilerden dolayı sıkıcı hale bürünse de bu yavaslamayi telafi eden birçok nokta vardı. Özellikle son yüz sayfayı nasıl bitirdigimi anlayamadım. Kesinlikle heyecan doruktaydı. Sonu ise fazlasıyla tatmin ediciydi.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.