"Biz faşistlere karşı savaşmıştık, düşmanımızdı faşistler. Sonradan, artık kendi faşistleşen Rus devleti, bize bizim faşist olduğumuzu söylemişti, bu gerekçeyle bizi yakalayıp tutsak ediyorlardı." (S.42)
Martin Amis ile tanışma kitabım Görüş Evi oldu. Babası Kingsley Amis ile aramız birazcık limoni olduğu için açıkçası başlarken biraz duraksadım. Ancak bana bambaşka bir dünya sundu.
Görüş Evi, Rusya'da 2. Dünya Savaşı'nı yaşamış, sonrasında devletin kendisini suçlu sayıp mahkum ederek, kamplara gönderen bir suçlunun (!) Venüs ismindeki kızına yazdığı uzunca bir mektup. Aslında kitabın adı Görüş Evi olsa da ve cidden mahkumların eşleriyle görüşebilmesi için bir Görüş Evi var olsa da bu kitabin ortalarından itibaren meydana gelen bir durum. Bu nedenle kitabın adı başka birşey olabilir miydi acaba diye düşünmeden edemedim. Kitabın baş karakteri çok kitap okumuş bir tecavüzcü. Bence Amis bu karakteri çok başarılı oluşturmuş. Kitabın sonuna kadar tam bir pislik gibi hissettim. Evet farkli bir yere bağlayacağını tahmin ediyordum ancak bence cidden saçma sapan bir yere gitti. Kitabın benim için büyüsü de tam olarak o noktada bozuldu. Sürpriz kaçiran olmasın diye belirtmeden yazmak zor.
Yine de kitabın Goodreads'taki gibi 3.42'lik düşük bir puani hak ettiğini düşünmüyorum. Bence derin duyguları çok iyi bir şekilde yansıtmıştı. Kampları, savaş sonrası insanların ruh hallerini de keza aynı şekilde anlatmıştı. Kesinlikle okumaya devam edeceğim bir yazar. Görseldeki diger 2 kitap #ölmedenönceokunacak1001kitap listesinde. Ben yazara iyi bir kitabıyla başladığımı düşünüyorum. Herkese keyifli okumalar dilerim.
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.