Şermin Yaşar'ın son dönemlerde çocuk ve yetişkin kitapları sektöründe popüleritesinin arttığını düşündüğümden dolayı şans vermek istedim.Kitap çok akıcı.Bakış açısı filmine benziyor.Kurgu romanda yer alan karakterlerin ayrı ayrı dilinden ve gözünden aktarılıyor.Bölüm bölüm farklı karakterlerin olaylara karşı bakış açısı ve algısı yansıtılıyor.Akıcımı kesinlikle evet.Dili sade mi ona da kesinlikle evet.Ama kurgunun niteliği beni çok sarmadı.Psikolojik etkileme ve gerçek yaşamdan kırıntılar da söz konusu;lakin Müge Anlı vari olan olaylar artık ülkemizde çok sıradanlaştığından dolayı ameliyatta hastayı kaybeden doktorlar gibi bu kurgulara artık duyarsızlaştığımızı düşünüyorum.Yani bir bilgi aktarma yok,bir bilgiyi,dönemi,olayı araştırmaya yönlendirebilecek merak yok.Yeşilçam'ın dramatize dozunun fazla hali gibi. Kalemine,cümlelerine ve üslubuna sözüm yok ama konu açısından gönlümü kazanamadı.Bu tür heyecanlı dramatizeleri anlatan Bir Ayşe Kulin ya da Susanna Tamaro değil.Bu yazarların kitabındaki gibi kitabı önüme alıp bombastik düşüncelere dalmamı ya da araştırma girişiminde bulundurmaya sevk ederek merakımda tatmin olmayı sağlamadı.Yoklukta okunur;varlıkta ise önümüzdeki maçlara başka kitaplarla bakmak seçici bir okur iseniz daha mantıklı olur.
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.