*Spoiler
Hiç beklemediğim bir son oldu benim için. Bebekliğinden beri ailesine rağmen pozitif kalan Alan ile şaşkınla tanıştım. Annesi, babası, abisi ve ablasının karamsarlığına bir güneş gibi doğdu. Alan hep gülümsedi herkese yardım etti. İntihar Dükkanının müşterilerini yaşamaya heveslendirdi. Hiçbir an onu mutsuz göremedik kitapta. Ve sonunda başardı. Ailesi kaybettikleri yaşama isteklerini buldu ve olumlu bir gelecek gördüler. Alan kuleden sallanırken ailesinin umut dolu konuşmalarını duyunca görevinin tamamlandığını düşünüp ipi bırakarak intihar etti. Yıllarını intihara ve tüm olumsuzluklara karşı(gibi) yaşamış biri için beklenmedik bir ölümdü. Burdan sonrası benim yorumum olacak. Bence Alan en başından beri içinde ölüm arzusunu taşıyan ama ailesinin mutlu olmasını isteyen biriydi. İçinde bir karanlık büyürken dışarı polyannaymışçasına umut saçıyordu . Ve son sayfada amacına ulaştığını anlayınca bıraktı elini. Görevini tamamlamıştı ve yaşamasına gerek kalmamıştı. Alan bir ömrü ailesi için yaşadı. Ve gitti.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.