kaç yıldır okumayı planladığım bir kitaptı. çokça övgüsünü duymuştum. ya da direkt yazarına olan övgüleri demeliydim.
sonunda okudum. tabii araya bir sürü şey girdiği için kesik kesik okudum. ama bir süre beni rs'a soktuğunu söyleyebilirim.
kitap güzel olmasına rağmen tek bir olayı uzunca anlattığı için çok sürüklemedi. zaten öyle merak edilecek sahneler de en sonlara doğruydu.
kitabı beğendim beğenmesine de... yıllardır neden bu kadar övülüp "mutlaka okunması gereken 50 kitap" listesine girdiğini anlayamadım.
yaşanan olayların masum bir çocuğun gözünden anlatılması gerçekten apayrı bir düşünme boyutu kazandırır mı bilemiyorum.
kesinlikle kitabı eleştirmiyorum, zaten bana düşmez. fakat şunları da dile getirmek istiyorum: olay akışı hep hüzünlüydü (ki bazen fazla hüzünlüydü) bu da biraz beni kitaptan ayırdı diyebilirim. çok çabuk etkilendiğim için bir günde 70 sayfa falan okumaya cesaret edemedim. eğer kitap karakterleriyle fazla empati yapan biriyseniz ve bu kitabı okumamışsanız "mutlaka okumanız gereken 50 kitap" listenizden yavaşça çıkarabilirsiniz.
düşündürücü bir kitap olduğunu kabul ediyorum. mesela orozkul ya da bu kadar abartı olmayan bir örnekle iyi niyeti enayilik sanan insanların okumaları gerçekten güzel olabilir. ama zaten momun gibilerinin (mesela ben) okuması zaten sorguladıkları düzeni bir kez daha sorgulamalarına sebep olabilir.
hassas bir kalbiniz varsa eğer
okumadan önce bir düşünün
üzecek bir kitap:))
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.