Tek solukta okuduğum inanılmaz bir romandı. Aşırı beğendim böyle hemen bitirmek istedim hemen ne oldu diye sayfaları hızlıca geçmek istedim. Bir kadının bir adama duyduğu saplantılı sevgilisinin ne kadar ileri gidebileceği ve hayatını onun üzerine kurması, bunu ölmeden önce bir mektupla anlatmasını okudum. Ve sonda mektup yazılan kişinin yazısını az buldum, bu kadar uzun mektubu okuduktan sonra pişmanlık duyar insan ve geçmişe gitmek ister bu duyguları yazmak ister en azından. Çok yoğun duygular oluşturdu bende bu kitap. Stefan Zweig yine yeteneklerini konuşturmuş.