incelemeyi yapmak için kitabı bitirmemin üzerinden biraz zaman geçsin istedim..
neden böyle istedim bilmiyorum..
ama nasıl olduysa kendimi incelemesini yaparken buldum..
uzun zamandır elimde olan bir kitaptı..
neden uzattım neden nu kadar uzun sürdü bilmiyorum..
bazı kitaplar bitirildikten sonra insanı duvara uzunca daldırır..
boşluğa düşürür..
bianda ne oldu ?
içimde ki bu boşluk hisside neyin nesi?
ben gün boyu neye neden üzgünüm?
dedirtecek kadar beni etkiledi..
ve bu dostoyevskinin beni en az etkileyen kitabı..
başlarda biraz sıkıcı gelse de 100.sayfadan sonra kendini okura açıyor.
insana üzüntü olarak dostoyevski okumak yetiyor..
fazla Spoiler vermek istemiyorum..
okumanızı tavsiye ederim..
es selam..
·
239 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
