Uzun zamandır Rus Edebiyatı’ndan bir eser elime almadığımı fark ettim ve kitaplığımdan Zona’yı gözüme kestirdim. Bu sayede Dovlatov’un kara mizahla harmanlanmış kalemiyle de tanışma şansı bulabildim. Gariptir ki dili bu denli güçlü olan Dovlatov’un eserleri yaşarken Rusya’da yayınlanmamıştır.
Yazarın absürtlükler ile dolu Zona’sı ise adını “bölge” anlamına gelen çalışma kamplarından alır. Bu çalışma kampları ki yazarın 1960’lı yıllardaki gardiyanlık deneyimlerine dayanarak Sovyet dönemine paralel bir düzen oluşturur. Peki nasıl mı? Dovlatov, parça parça bölümler ile bizlere gardiyan olarak adli suçluların tutulduğu kampı aktarır. Ancak burada tuhaf olan şudur ki davranışlarına bakılırsa mahkumlar birer gardiyan, gardiyanlar da birer suçlu olarak sayılabilirdi. İçerideki yozlaşma ve adaletsizlik, Sovyetlerin bir arketipini oluşturur. Bir nevi düzen içerisinde düzensizliği su yüzüne çıkarır.
Anlatım dili ise parçalıdır, yazarımız kendi yayımcısına yazdığı mektupları aralara yerleştirir. Hikayemiz bir bütün olarak akmaz. Bu nedenle de zorlayıcıdır. Dolayısıyla yazarla tanışmak için yanlış bir kitap seçmişim. Okuma zevki verse de bir şeyler havada kaldı benim için. Bu yüzden Puşkin Tepeleri ve Bavul adlı eserlerini de bir araştırıp kitaplığıma eklemeyi planlıyorum.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.