Vhartlox Cadı Akademisi serisinin ikinci kitabı: Deniz Kızı Ağladığında. Evet, üç günde bitirdiğim bu kitap hakkında da hızlıca bir şeyler yazmak ve çok derin bir inceleme olmasa da birkaç yorum paylaşmak istiyorum. İlk olarak söyleyeceğim şey, sanırım birinci kitapta çok anlamsız bulduğum için okuma hevesimi kıran detayların bu kitapta açıklanmasıyla, seri benim için mükemmel bir noktaya evrildi. Erin ve İan arasındaki bağ, Erin'in dokunduğu şeylerin çürümesi, canavarları çekiyor olması, İan'ı öptüğünde gördüğü şeyler şimdi tam olarak yerli yerine oturmuş durumda ve bu, gerçekten çok hoşuma gitti. Öylesine verilen hiçbir detayın olmadığına, hepsinin bir amaç doğrultusunda ilerlediğine ve sebebi olduğuna ikna oldum yani olayların. Sanırım ilk kitabın eksiğini böylece kapatmış oldu. Bu kitapta ortaya çıkan diğer şeyler de oldukça önemliydi tabii ki. Erin o kadar çok şey yaşadı ki bu kitapta, dönüp kendi içine bakmaya bir türlü zaman bulamadı neredeyse. Yalnız kaldı, yalnız kalmak istedi, sevindi, üzüldü, sinirlendi derken... Gerçekten ruh hali karmakarışıktı. İlk kitaptakinin aksine kitabın başına oturmak için zaman saydım diyebilirim, özellikle 200 sayfadan sonrası için. Çok da can alıcı bir noktada bitti, bu yüzden devamını merakla bekliyorum. Bu kitapla birlikte yan karakterlere olan merakım da artmış durumda ayrıca, Serene ve Constantine özellikle. Umarım bir sonraki kitapta onlara dair daha çok şey okuyabiliriz. Bu kitap için de 9/10 diyebilirim.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.