Çok öykü okumayı seven biri değilim. Melisa Kesmez’in ‘Bazen Bahar’ kitabını okuyunca bir aydınlanma yaşadım ve nedenini anladım :) Tadı damağımda kalıyor, okumaya devam edeyim istiyorum
Melisa Kesmez okumaya ben yazım sırasının tersi yönünde devam ediyorum. Küçük Yuvarlak Taşlar ve Nohut Oda’dan sonra okuduğum üçüncü kitap ‘Bazen Bahar’ oldu. Yine aile, arkadaşlık, ilişkiler, vedalar üzerine hayattan ve çok samimi, etkileyici öyküler var. İnsanın yüreğine dokunan 10 öykü yer alıyor. Tüm hikayeleri keyifle okudum fakat ‘Yılbaşı Ağacı’ en sevdiğim oldu.
Okurken dikkatimi çeken birşey oldu. Tüm öyküler 1. tekil şahıs ağzından yazılmış. Aslında diğer kitaplar da böyleydi fakat 10 öykü olunca ve hepsi de 1. tekil şahıs olunca sanki hikayeler birbirinin devamıymış gibi bir düşünce oluştu bende birkaç öyküden sonra. Ama tamamen farklı 10 kişinin öyküsünü okudum.
Çok naif ve sade bir yazım dili var yazarın. Kesinlikle tavsiye ediyorum ve yazardan artık doya doya okuyacağımız bir roman bekliyorum
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.