Son bulduk, yenildik
"Neden duymaz kimse bir intiharın paketlenişindeki gürültüyü."
İntihar eden insanlar öncesinde gerçekten bir yardım çığlığı atıyorlar mı? Bana göre evet! Önce gürültülü isyanlar, sonrasında sessiz sedasız gelen haykırışlar takip ediyor. Bir kısa belgesel izlemiştim. İntihar eden insanların en son kameraya yansıyan görüntülerini. Hepsi dolu dolu gülüyordu. Mutluydular. Ama gerçekten mutlulardı. Hep deriz ya zaten intihar edenin arkasından " Ya ne kadar güler yüzlüydü, hiç derdi yok gibiydi" gibi gibi.. Kim acaba iç yüzünü biliyordu. O içlerinde olan acıyı. Fiziksel acı çok daha iyi ruhdaki acıdan. Çünkü ruhdaki ne görülüyor ne de sarılabiliyor. Açık bir yara aslında..
Kitabta intihar eden bir şair için bir arkadaşı; "En azından yazmasını yaşamasını kolaylaştıracağını, onu ölümden uzaklaştıracağını söyleyip durmuş. Ne var ki bunun böyle olmadığını insan hayatta kalmak kadar ölmek ve öldürmek için de yazardı..
Aslında benim kendimce savunduğum şeyler arasında bu da var. Yazma eylemi hayatta kalmak kadar ölmeye de yol açabilirdi.
Buraya sayfalar dolusu şeyler yazabilirim. Ama yazmayacağım. Kendime çarpmaktan ve gücümü kaybetmekten korktuğum için.. Çok severek okuduğum bir kitap diyemeyeceğim. Ama benim için özel kitapların arasına girebildiğini söyleyebilirim. Tatlı bir sahaf hediyesiydi. . .
"Kimse suçlu değil. Hepsini kendim hazırladım. Kimse sorunlu değil. Nedeni: bu dünyaya uyamıyorum."
·
213 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
G.Esra
Gönderi Sahibi
Beklenir sonra bir gülle bir kadeh yer değiştirsin; beklenen olmaz, gülün ağrısı değince odalara ışıklar kesilir. Yeni şeylere başlama isteğinin kesif kokusu yayılır.... Ve bir kelime sıkışır dünya ile insan arasına: Aldanmak . İntiharda da bir "değer" var! Bakın şu cümleye: "Hayat 'yaşamamaya' değer'dir"! Aldınız mı değer'in kokusunu..
G.Esra
Gönderi Sahibi
*Ek
Kitapta bir çok şairimizin intiharı anlatılıyor, zaten isminden anlaşıldığı üzere. Bir çoğunu bilmiyoruz tanımıyoruz çünkü çok genç yaşlarında aramızdan gitmişler. Daha yolun çok başındayken.. Kitap boyunca bir çok intihar vakası okudum. Elbette etkilendim. Ama nedense ZAFER EKİN KARABAY adlı genç şairin ölüm sahnesinde gözyaşlarıma hakim olamadım.. Uzun uzun ağladım.. Benim doğduğum gün intihar etmiş olması belki de beni duygulandırdı.
#252478808
Artık doğduğum güne çok anlam yükledim. Acı tatlı bir çok anısı var benim.. Belki de son..