Kitabın konusunu okuyunca çok ilgimi çekti çünkü düşmandan aşka, çocukluk arkadaşı konularına bayılıyorumm Kitabın ilk bir kaç sayfası Dusty'nin yeni hayatına başlamasını okuyoruz ve okur okumaz Dusty'nin daha dik başlı olmasını istedim. Ev arkadaşlarına karşı çoğu zaman sessiz kalıyordu ve bu hallerini okurken bir tık delirdim ama sonra arayı düzeltiyorlar neyse ki. Bir kaç bölüm sonra asıl karakterimiz giriş yapıyor ve girer girmez Dusty'le birbirlerinden nefret ettikleri halde onu koruması, sahip çıkması çok güzeldi
Dusty'nin yaşadığı şeyleri okurken onun için üzülüp Stone ve ailesini karşı olan tutumuna bir hak verdim. Stone'nin durumu öğrenir öğrenmez hemen Dusty destek olması güzeldi ve her panik atak geçirdiğinde koşa koşa gelmesine düştümm
Stone'nin Dusty'nin düştüğü her anda yanında olup ona destek olması onu ev arkadaşlarına karşı korumasını okumak güzeldi ama kitabın ikinci yarısına geçtikten sonra kitap bende koptu maalesef İkisinin arasındaki aşk bana geçmedi ki o kısımları yazar çok geçiştirmişti. Aralarındaki duyguların daha yavaş ve daha gerçekçi yazılmasını isterdim. Dusty'nin Stone'nin ailesine karşı olan düşünceleri kitabın başından beri belliyken final bölümünde daha farklı bir şey beklerdim. İkisinin arasındaki duygusal kısımları yazar yazıp geçmişti. Özellikle Stone'nin ağzından da okumak isterdim Dusty'ninev arkadaşları ilen olan sahnelerini de sevmedim çünkü Story geldikten sonra Dusty'in yanında durmaya başladılar. Bilmiyorum ikinci yarısının daha yavaş ve daha ayrıntılı okumak isterdim. Aralarındaki duygunun, aşkın daha yavastve derin olmasını isterdim. Bazı sahneler soru işareti bıraktı bende. Yine de kitap kötü bir kitap değil. Yazarın kalemi daha iyi olabilirdi