Fareler ve İnsanlar/John SteinbeckAlıntı
Tarım işçisi olan George Milton ve Lennie Small'in hazin sonu...
George ortalama bir insan zekasına sahipken, arkadaşı Lennie saf kişiliğiyle bizi karşılıyor. Tarım işçisi olarak çalışan iki arkadaşın hayali bir toprak sahibi olmaktır. İkisinin dostluğu tatlı acı bir şekilde ilerlerken ister istemez hayallerine ortak oluyorsunuz.
Okurken düşüncelere dalmama neden olan bir hayaldi bu. Çünkü hâlâ böyle insanların varlığı sürüyor. Düşünsenize şu koca dünyada evsizsiniz, sürekli olarak yer değiştiriyorsunuz ve tek hayaliniz bir toprak parçası. Sonunda hayallerini gerçekleştirmelerini çok isterdim.
Lennie"nin koca cüssesi ve orantısız gücüne rağmen hayvanları sevmekten hiç vazgeçmeyişi bana çocukları hatırlattı. Çocuklarda öyledir. Hayvanları seveyim derken farkında olmadan hep zarar verirler. O yüzden Lennie ne kadar kızmak istesemde kızamadım...
-Slim, George'a, içini görüyormuş gibi derin derin baktı. "Artık birlikte, seyahat eden, can yoldaşlığı eden pek kimse kalmadı," dedi. " Nedendir bilmem. Belki de herkes birbirinden korkuyor bu dünyada."
+George, " Tanıdık biriyle dolaşmak çok daha iyidir," dedi. (s.38)
Kitabın en sevdiğim yönü George ve Lenie'nin arasındaki bağdı. Gerçekten saf çıkarsız bir dostluk... George'un ne olursa olsun Leine'i koruması, hayatını kısıtlanmasına rağmen yinede Lenie'i bırakmaması beni çok etkiledi. Herkesin birbirinden korktuğu bu dünyada onların dostluğu iyi geldi...
Kitabı okurken beni derinden üzen konuysa ırkçılık konusuydu. Bugüne kadar bu konuyla alâkalı çok film, dizi izledim ve çok fazla haber çıktı karşıma. Kitabı okurken de birebir gözümde canlandı sahneler. Karakterimiz olan Crooks' un hayatı beni derinden etkiledi... Bir daha nefret ettim ırkçılıktan....
Keşke kitap daha daha daha uzun olsaydı. Tadı damağımda kalan bir eserdi. Bana küçükken okuduğum kitapları hatırlattı. Sonunda George'a kızsam da ben ne yapardım diye düşündüm. Bir sonuca varamadım.. Siz olsanız ne yapardınız?
··
414 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.