Bunun üzerine denizin derinliklerindeki kadim bir tanrı seslendi:
" Öyleyse çocuğum, başka bir dünya yap. "
Ben Kirke
Öneri ile okuyup ben nasıl daha önce tanışamadım diye üzüldüğüm Kirke...
Ve daha nicelerine geç kaldım diye düşündürdü beni.
Sanki okurken Kirke ben oldum.
Kimi zaman ormanın içinde dolandım.
Veya şömineyi yaktım.
Bir aslanım vardı ve yelelerini taradım.
İliklerimde doğanın gücünü hissetim.
Onun yalnızlığı benim yalnızlığım oldu...
Dedim ya sanki ben Kirke oldum.