16 Yorum
Belki de her şey hiçbir zaman tam anlamıyla düzelmez. Kimi şeyler değişir, kimi yaralar zamanla hafifler, ama o izler hep kalır. Hayat, her şeyin düzelmesinden ziyade, acıların üstüne yeni anlamlar bulmaya çalışmakla geçer. Ama yine de içten içe bir umut kıvılcımı taşır insan. Belki her şey düzelmez ama zamanla, acılar biraz hafifler, kalp biraz daha güçlenir. Ama o hüzün hep bir yerlerde saklı kalır, bir hatırlatıcı gibi.
Her şey düzelir mi? Bilmiyorum. Ama belki de asıl soru bu değil. Belki de asıl soru, her şeyin düzelmeyeceğini bilerek, o acılarla yaşamayı öğrenip öğrenemeyeceğimizdir.
Reklam
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.