Carpe diem...1000Kitap
Hayatla ilgili birçok konuda mücadele ederken, ne kadar içimizden geleni yapabiliyoruz? Çevremizin, ailemizin, arkadaşlarımızın, yakınlarımızın bize uygun gördüğü yolu seçtiğimizde ne kadar mutluyuz? Peki ya kendi tercihlerimiz? Kendi seçtiğimiz yolda ilerlerken ne kadar özgürüz? Özgürce düşüncelerimizi dile getirirken ne kadar rahatız? Özgürce düşündüğümüz çoğu şeyi gerçekleştirebiliyor muyuz? Kendinize bu soruları, hatta ekleyebileceğiniz birçok başka soruyu sorun. Eminim ki sonunda, kendi içsel iradenizle ulaşabileceğiniz bir sonuca varacaksınız. Ancak ne yazık ki, o ulaştığınız sonuçların, ne kadar doğru olduğunu bildiğiniz halde, her zaman o doğru yoldan gidemediğimizi fark edeceksiniz.
Şimdi size bu kitaptan bahsetmek istiyorum. N.H. Kleinbaum’un yazdığı "Ölü Ozanlar Derneği", Amerikan eğitim sisteminin katı kurallarına ve genç bireylerin özgürlüğünü sınırlayan toplumsal normlara karşı bir başkaldırıyı anlatıyor. Hikâye, 1950'lerde geçen bir yatılı okulda, baskıcı eğitim anlayışına karşı öğrencilerin kendi kimliklerini keşfetme çabasını ele alıyor. Kitabın ana karakteri, edebiyat öğretmeni John Keating, öğrencilerine hayatın sıradanlığına boyun eğmemeyi, farklı bakış açıları geliştirmeyi ve "anı yaşamayı" öğütlüyor. Kitap, özgürlüğün, bireyselliğin ve sanata olan sevginin, eğitim sistemi ve toplum tarafından nasıl kısıtlandığını bizlere gösteriyor.
"Ölü Ozanlar Derneği", insanı derinden etkileyen ve düşündüren bir eser. Okuduğum en anlamlı kitaplardan biri olduğunu söyleyebilirim. Filmini de izlemenizi şiddetle tavsiye ederim. Kitabı okurken, her bir öğrencinin içsel çatışmalarını, hayallerini ve toplumun onlara dayattığı sınırlamaları derinden hissettim. Özellikle genç bireylerin kendi yollarını bulmaya çalışırken karşılaştıkları zorluklar, beni duygusal bir yolculuğa çıkardı diyebilirim. Kitabın sonunda, otoriteye karşı verilen mücadelede yaşanan trajediler, özgürlüğün bedelini acı bir şekilde hatırlatıyor. Ayrıca, öğretmen-öğrenci ilişkilerinin derinliği, bir eğitimcinin gençler üzerindeki etkisinin ne kadar güçlü olabileceğini gözler önüne sermiş.
Bir eğitimci olarak, toplumda insanın kalbine dokunan bir birey olduğumuzu unutmamamız gerekir. Amaç sadece çalışıp memuriyeti kazanmak, para kazanmak değildir. Eline bir kitap alıp okumayan, kendini hiçbir şekilde geliştirmeyen, yalnızca bir yıl oturup KPSS’ye çalışarak atanmayı bekleyen ve atandığında da öğrencilerin sorumluluğunu taşımayan bir kişi, öğretmen değildir...
Bu kitabı okurken, özgür düşüncenin ne kadar değerli olduğunu, ancak ne yazık ki her zaman desteklenmediğini hissedeceksiniz. Kleinbaum’un bu eseri, gençlerin toplum tarafından şekillendirilmeye karşı verdikleri mücadeleyi dokunaklı bir şekilde gözler önüne sermiş. Kesinlikle herkesin okuması gereken bir başucu kitabı olduğunu düşünüyorum. Kitaplar şifanız olsun, keyifli okumalar!
··
866 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
