Ben daha bi kitabı okurken bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum. 620 sayfa kitap göz açıp kapayıncaya kadar bitmişti. Kitabın bana hissettirdiği tek şeyde önceden var, şimdi yok olan arkadaşlığım oldu. Ben Katie kadar affedici, Tully kadar dik başlı değilim belki ama kendimi tanıdığım kadarıyla değer veren, verdiği değerin karşılığını görmek isteyen, görmediği zaman uzaklaşan, kendince haklı nedenleri olan bir insanım. Dediğim gibi “kendimce”. Bunu söylerken insan bencil gibi hissediyor ama öyle olmadığını içinde olunca anlıyorsunuz. Kısaca kitapta bunlara oldukça değinip yaralarınızı deşiyor olabilir. Ha unutmadan içine ikinci tercihte doğru aşkı bulanları da eklemişler tabikii. Çok keyifliydi. Okunmalı…
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.