asimov'un robot serisinin 2. kitabı. elijah baley, önceki görevindeki başarısı nedeniyle bu sefer başka bir soruşturma için bir dış dünya olan solaria'ya çağrılıyor. bir dış dünyaya ayak basacak olan ilk arzlı olarak seçilmesi onu ürkütse de sosyologlar arzın fazla ömrünün kalmadığından endişelendiği için görevi kabul etmesinde ısrar eder, bu görev casusluk adına iyi bir fırsattır ve yapacağı gözlemler arz için hayatidir.
dış dünyaların "yazlığı" olarak tanımlanabilecek solaria, refahını robot endüstrisinde bir numara olmasına borçludur ve robot/insan oranı en yüksek dış dünyadır. gezegende 200 yıl sonra işlenen ilk suç olan bu cinayeti incelemek için baley tekrar olivaw ile birlikte görevlendirilmiştir, ancak gezegenin tuhaf sosyolojisi ikiliyi çok zorlayacaktır. çok düşük insan nüfusuna sahip olması gezegende garip kültürlerin oluşmasına sebep olmuş, insanlar birbirlerini sadece hologramlarla görmeye alışmıştır. nüfus kontrolünün korkutucu derecede sıkı uygulandığı, evlilerin bile yüz yüze sadece birkaç dakika görüştüğü, akla gelebilecek her işi robotların yaptığı, kimsenin birbirini görmeye katlanamadığı bu tuhaf gezegende cinayeti açıklığa kavuşturmak oldukça zordur. baley hem elindeki sınırlı ipuçlarını takip etmeli, hem de arzın geleceği için bu tuhaf dünyayı olabildiğince gözlemlemelidir.
serinin ilk romanına kıyasla daha durgun olsa da, diyaloglar üzerinden ilerlemesi, birbirinden farklı yeni orjinal karakterler tanıtması, okurları çelik mağaraların hapsinden çıkarıp bu yeni ve garip dünyayla tanıştırması kitabı bir çırpıda bitirmenizi ve etkileyici finaline tanık olmanızı sağlayacaktır. insan solaria'yı gözlemlerken mesaj verme kaygısı gütmeyen bir black mirror bölümünde gibi hissediyor; teknoloji her işimize koşacaksa, her istediğimizi elde edebilecek lükse erişeceksek, bu refah yüzlerce yıl sosyal ve biyolojik evrimimizi şekillendirecekse, artık ne uğruna yaşarız?
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.