Fournier yine o mizah ve duygu betimlemesini o kadar güzel yansıtmış ki kitapta harika . Kendini bir otopsi masasında bilime yardımı dokunsun diye bağışlayan biri olarak karşımıza çıkıyor. Otopsisini yapan egoiniye de çapkınlığından geri kalmıyor. Tabi ister istemez insanın tüyleri ürperiyor otopsisini anlatırken . Ben kitaba bayıldım okumanızı tavsiye ederim. Şimdiden iyi okumalar...