Dokunmadan..
Öncelikle şunu söylemeliyim ki bu kitabı görmeme vesile olan her kimse sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum.(instagram keşfet) Öyle güzel bir kitap ki ben 9 günde okumuşum ama fırsat buldukça başına oturdum. Yoksa vaktiniz varsa 2 günde bile bitirebilirsiniz çünkü akıp gidiyor. Neredeyse her sayfada kendimi bulduğun o cümlelerle karşılaştım. Çok fazla karalamayayım diye parantez içine alıp bıraktıklarım da oldu. Kitap ben okumaya başlamadan sanki akıp gitti. Bazen Adalet'in yerine kendimi koydum, o tren yolculuğunu ben yaptım, otobüsteki insanların dedikodularına, sohbet girişiminde bulunan kişilerin konuşmlarına sessiz kaldım, şahit olduğum acımasızlıkları görmezden geldim, vefasızlıklara maruz kaldım. Evet ben yaşadım bunları. Kitapta Adalet yerine ben baş karakter oldum. O dünyayı sonunda yoluna koydum derken, artık ruhum komadan çıktı, bedenime tekrar döndü diye hayata sıkı sıkı sarılmaya ümitlenmişken, hani Ahmet Kaya diyor ya "böyleymiş kara yazımız" hah tam da bu yerden bölündüm bin parçaya. Üzüldüm mü çok üzüldüm. Ama en azından Adalet artık Hülya'sına kavuştu fakat arkasında bir Sadi Seber bırakarak. Biliyorum istemezdi böyle olmasını fakat acı kader çizgisi yazarın ellerinde şekillendi.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.