Yüz Karası ~ Brittainy C. Cherry
“Prenses”
“Efendim Oscar.”
“Gerçekten zorlaştırıyorsun.”
“Neyi.”
“Bütün dünyadan nefret etmemi.”
Grace, bebek sahibi olmayı çok istiyor ama defalarca düşük yapıyor ve üstüne kocası onu aldatıyor. Çok zor zamanalr geçiriyor ve yazı geçirmek için ailesinin yaşadığı kasabaya dönüyor. Kocasıyla ayrılma kararını kimseye söylememeye karar veriyor fakat yaşadığı beklenmedik ihanet yüzünden her şeyi duyuluyor. Grace’in ailesi kasabada bilinen ve saygı duyulan bir aile. Bu yüzden Grace’in hata yapma şansı yok her zaman en iyisi olmak zorunda. Yoksa kasabanın diline düşer ve iğneleyici tavırlara maruz kalır.
Ve kasabanın nefret ettiği, dışladığı, arkasından hakaret ettiği yüz karası dedikleri Jackson. Çocukken annesini kaybetmesiyle hayatı mahvoluyor. Babası karısını kaybetmesiyle bir alkoliğe dönüşüyor ve Jackson babasına baba oluyor, ona bakmayı kendine görev ediniyor ve babasının tamirhanesinde çalışmaya başlıyor. Yaşadıkları şeyler yüzünden herkesten nefret ediyor ve kimseye güvenmiyor. Taki Grace gelip onu iyi insanların varlığına inandırana kadar…
Ne desem nereden başlasam hiçbir fikrim yok. Bi kitap uzun zamandır beni bu kadar etkilememişti. Olağanüstü kusursuz bir kitaptı.
Kitaptaki tüm karakterlerin bir derinliği vardı sanki hiçbir karakter öylesine değildi. Mesela Alex çok tatlı ve nazik bir adamdı. Bayıldım.
Ya da Jackson’ın köpeği Tucker hem kalbimi iyileştirdi hem de yaraladı. Yani kitabın her karakteri ayrı bir incelikle yazılmıştı. Karakter gelişimleri çok iyiydi.
Grace, ilk başlarda kaybolmuş olsa da içsel gelişimi ve kendini bulması o kadar güzel yazılmıştı ki. Jackson’la kendini keşfetmesi kendi değerini anlaması çok güzeldi. Çok ince, nazik, özgüvenli bir karakterdi.
Ve Jackson… Sen mükemmel bir detaysın. Küçüklük sahneleri o kadar kalbimi kırdı ki anlatamam. Daha küçücük yaşında dışlanması, itilmesi tek arkadaşlarının ailesi ve köpeği
olması Grace’e olan ince davranışları, düşüncesi, ilgisi ne diyebilirim ki kusursuz bir karakterdi. Grace’in düşüklerini önemsemesi gönderdiği çiçekler beni ağlattı. Grace gibi Jackson’ın da Grace’le kendini bulması… Birbirine iyi geldiler ve birlikte iyileştiler.
Kitapta yaralı iki kişinin birbirinin yaralarını sarmasını okuyoruz özetle. Yazımı dili o kadar yalın ve akıcıydı ki. Okurken hiç yormadan akıp gitti. Ve olaylar uzamadan işlendi. Bu kitap artık kesinlikle yeni favorilerimden biri oldu.
10/10 5/5 ️
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.