Sevdiğimiz konular bunlar, duyurusu yapıldığı günden beri okumak için nasıl sabırsızlanıyordum. Arka kapakta okuduğum ilk cümle kitaba başlamam için yeterli bir sebepti. Düşmandan aşka her zaman en sevdiğim tür, daha heyecanlı ve daha beklenmedik sonuçlar verdiğini düşünüyorum. Tıjan, daha önce okuma yapmadığım bir yazardı bu da kalemini merak etmem de cok büyük bir etkendi, nitekim yazar bu konuda yanıltmadı, tam sevdiğim gibi bir okuma yaptım.
İlk başlarda Dusty'ni hem çok sevdim hem çok kızdım. Onun çoğu olayda sessiz kalma durumu beni çileden çıkarsa da okudukça her şey yerli yerine oturdu. Kitap boyunca ona sarılmak, teselli etmek istedim.
Stone gelince ilk başlarda biraz ön yargılı oldum ama okudukça bu ön yargım kırıldı ve onu da çok baska bir yerden sevdim. Onun o sahiplenici ve her daim Stone'nin yanında olması çok tatlıydı. İkisinin her durumda birbirine çıkan sokakları beni messtttttt etti. Keşke dedim daha uzun bir kitap olsaydı, okunur muydu? Kesinlikle okunurdu, zaten akıp gidiyor. Merak edenler varsa okumalı, çok güzeldi.