Puan vermedi·240 syf.··Beğendi
· Tamam biliyordum, cahit zarifoğlu okuyacaktım. Büyük şeyler bekliyordum zaten. Ama bu neydi? Bu… Neydi böyle? Ben böyle bir şey görmedim. Kitaptaki cümleleri içmek istedim, yutmak istedim, parçam olsunlar istedim… Hayranlıktan şaşkınlıktan ağzım açık kaldı. Bu nasıl bir romandı böyle… Cahit Zarifoğlu ağabeyi değerlendirmek, incelemek, eleştirmek? Ne haddime… Ben sadece hayranlığımı yazmak istiyorum. Kalbim küt küt, pır pır, delik deşik. Bir durumu bildirmenin, bir olayı anlatmanın, bir öğeyi betimlemenin, bir nesneyi isimlendirmenin en ama en harika yolunu nasıl okudum ben? Hem de her cümlede! İnanılmaz… Afganistan ve henüz başlamamış savaşın ayak izleri, hazırlık, konusu, karakterleri zaten muhteşem. Ama cümleler… Her bir cümle bir âlem kendi başına. Nasıl bu kadar geç kaldım okumak için, nasıl…