Artık kaçınılmaz şekilde okumam gerektiğine kanaat getirdiğim için yarım bırakmadan okumaya kendime söz verdiğim ve bitirebildigim, okurken aşırı sıkıldığım kitap . Nobel ödüllü bir yazarın kitabına bunu demek istemem lakin romanın akıcılık dilinin durağanlığı , isimlerin kendini tekrar eden yaşam döngusunun sembolü olarak tekrarı ve büyülü gerçekçilik akımının ben de okuma zevki birakmamasindan dolayı zevk almadan okudum . Bir yüzyılı ve aynı mekanda olan dönüşümü, kaoslari , aşırı uçlar barındıran duyguların şiddetli etkilerini anlatan , bir karakter ile ozdesim kurmadan tüm karakterlere aynı mesafeden bakan çizgisi ile romanın kendi tarihçesinde bir ailenin biyografisini belgesel seyreder gibi okuyorsunuz . Her bir karakteri analiz etmeyecegim ama ailede ki her bir birey kendi toplumuna iyi ya da kötü bir şekilde dokunarak bulundukları zamanın içeriği ile oynayacak etkilere sahipken kendilerine zerre miktarı olmadan ölüp gittiler. kitabın ismi bu veri altinda daha anlam kazaniyor.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.