Orhan Veli Kanık’ı ilk çocukken okudum ve herkesin bildiği o meşhur “İstanbul’u dinliyorum” şiiriyle tanımıştım. Daha çok küçükken belediyenin hazırladığı istanbul temalı bir sürü şairin şiirinin olduğu bir kitapta okumuştum. Yanlış hatırlamıyorsam kitabın adı da “İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı”ydı.
Neyse.. bu kitapta en sevdiğim şiirlerden bir bu şiir. Onun dışında ne yazmış bu adam dediğim, güldüğüm ve hüzünlendiğim şiirlerle doluydu kitap. Biraz çapkın bir insan evladı olduğu detayı gözümden kaçmadı onu da belirtmek isterim..
Umurunda mı dünya diye biten cımbızlı şiir aklıma bir şarkıyı getirdi, bir dizede kendimi bulurken diğerinde kaybettim ve hızlıca okudum kitabı. Aynı şekilde seçme şiirler olduğu için bu şiirler ilk yazıldığı zamanlar hangi dergi ya da gazetede yayınlandıysa onun notu da düşülmüş. Bu detay meraklılar için epey iyi olmuş zannımca.
Çerezlik bir şiir kitabıydı hem düşündüren, hem güldüren, bir akşamüstü çay içerken bir solukta okunur bence.. ya da uyumadan tam önce (:
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.