Elif Safak’in okudugum ikinci kitabi(1.si Ask) ama iki kitapta da baslarda merak, ortalarinda hayranlik, sonlarinda hayal kirikligi yasadim. Yani bir kitabin sonu bu kadar sacma bitebilirdi. 120 yasina kadar yasiyanlar, arkasi bos cikan asklar, 105 yasinda hala gucu kuvveti olup calisanlar…? What the heck man? Bir kere Cihan’in ablalarina ne oldu? Hic mi gidip gormek istemez insan. Mihrimah ile arasindaki ask! Nasil olurda sahte cikar. Ben olsam padisah cocugu olmanin hic de oyle ozenilecek bir durum olmadigini vurgulamak icin, Mihrimah’i filbaza deli divane asik ama makamindan dolayi bu aski kursaginda kalmis gibi yansitirdim. Ki zaten kitap boyunca da boyle dusunup uzuldum ta ki sonunda hayal kirikligina ugrayana kadar. Eger bu ask yalansa ortada resmen bir love bombing, gaslighting, ve ghosting durumu var 16. Yuzyilda bile:)
Cihan, Davut’tan intikam alacak zannettim ama hakkini oylece birakip gitti. Ben olsam tum gercekleri ortaya cikarir Davut’u cezalandirir okuyucunun uzuntusunu alirdim.
Mihrimah’in dadisinin 120 yasinda olup hala yasamasi ve esasinda Suleymana asik olmasi sacmaligin daniskasiydi.
Iyi seylere gelince, Istanbul’a gidince ilk isim Suleymaniye camiini ziyaret etmek. Bu kitap sayesinde mimar Sinan’a hayranligim artti ve artik yapitlarina saadece bakip gecmeyip daha cok inceleyecegim.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.