Konusunu çok incelemeden alıp okumaya başladığım bir kitaptı. Aytmatovdan okuduğum ilk eser devamı gelir diye umuyorum. Başlangıçta çocuk hikayesi gibi gelmişti ama hem devamını okudukça hem de kitabın sonundaki yazarın yazısını görünce daha farklı geldi. Kitabın ilk cümlesi bitirdikten sonra daha fazla anlam kazandı.
"Onun iki masal vardı. Biri kendisinindi ve başka kimse bilmezdi. Ötekini ise dedesi anlatmıştı ona. Sonra ikisi de yok olup gitti."
Bir diğer beğendiğim cümle ise
"Çocuk kalbinin, çocuk ruhunun bağdaşamadığı her şeyi reddettin."
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.