Kitaba başlamadan önce, gördüğüm yorumlardan ve alıntılardan dolayı üzücü bir kitap olacağına dair fikrim vardı. Aslında oldukça güzel başladı ve beni çok heyecanlandırdı. 4 farklı kafada orijinal karakter vardı. Hepsi için ayrıca heyecanlandım ve ne kadar üzücü olsa da tatmin olacağımı hissettim. Asıl sorun da burada başladı ve tatmin OLMADIM. Çünkü bazı karakterler (özellikle Malcolm) çok geri planda kaldı. Başta hepsini biraz tanıdık ama ilerleyen kısımlarda o karakterlerin başından farklı olaylar geçti, kendi başlarında bir köşede karakter gelişimi geçirdiler fakat okur olarak biz şahit olamadık. Bu beni hayal kırıklığına uğrattı. Jude’un yaşadıkları gerçekten berbattı. Fakat bir süre sonra zorlama gelmeye başladı. Sanki yazar challange yapıyormuş gibi hissetmeye başladım. Benim için bir kitabı okurken yazar niye böyle bir şey yapmış gibi yazarla ilgili düşünmeye başladığım an, o kitap gözümde oldukça düşüyor maalesef. Bu herkes için böyle olmayabilir ama ben bir kitabı okurken yazarın ne yaptığı umurumda olmamalı ve sanki hiçkimsenin yazmadığı bir şeyi yaşıyor gibi kafamda canlandırmalıyım. Bu kitabın başlarında böyleydi ama sonralara doğru acıtasyon o kadar arttı ki bu hissi kaybettim. Kitapta çok fazla etkilendiğim şeyler de oldu tabii ki. Mesela Harold karakteri. Baştan ayağa tam bir green flagti ve artık bir babadır bizim için. Jude ile gerçekten bir baba oğul oldukları O kesitte mahvoldum ve resmen hıçkırarak ağladım. Kitapta o kadar şey oldu ama bence hepsinin önüne geçti. Willem olayı(okuyanlar bilir yazmaya elim varmadı) hiç ama hiç beklenmedikti. Yazarın amacı ters köşe yapmaksa başarmış, tebrikler. Bilmiyorum yazara sinirliyim, aynı zamanda hem çok etkilendim ve mahvoldum hem de zorlama bir değersiz hayat olduğunu düşünüyorum. Bence okumasanız da bir şey kaybetmezsiniz…
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.