Spoiler var1000Kitap
Kitap benim için 224. sayfada bitti. 224. sayfadan sonra gelen sayfaları üzüntümden düzgün bir kafayla okuyamadım. Travis, benim en sevdiğim karakterdi ve böyle saçma sapan bir ölümü hak ettiğini kesinlikle düşünmüyorum. Yazar olacaktı benim oğlum, favori yazarı gibi o da ünlenecek ve hayatını kuracaktı. Planları vardı. Dill ile ayrı eve çıkıp mutlu mesut yaşayacaklardı.
"Kiraya fazla katkıda bulunamazsan da... Mühim değil. Büyük kısmını ben öderim ve sen de payına düşen meblağı bana şarkılar çalarak ödersin."
O kadar harika bir karakterdi ki, o kadar ince ruhlu, iyi bir çocuktu ki, kendi akrabam ölmüş gibi üzüntü içindeyim şu an. Sırf olay olsun diye Travis ölmemeliydi. Benim tatlı asalı Northbrook'um iki meth bağımlısı it uğruna ölmemeliydi.
Bilgisayar alacaktı benim oğlum, bilgisayar almak için arta kalan odunları satıyordu. İki bağımlı it yüzünden ölmemeliydi, çıldıracağım, saçımı başımı yolacağım. Çok içerlendim. Çok kötü oldum.
Beklemiyordum ya, ben neler neler gördüm. Kafasından vurulup canlananı, "öldü" diyerekten morga götürülüp, meğer kalbi atıyormuş diyerek morgdan çıkarıldığıyla ilgili onlarca karakter gördüm ve benim Travis'im, iki meth bağımlısı itin sıktığı bir kurşun sebebiyle öldü.
"Bundan böyle birbirimize göz kulak olmalıyız. Birbirimizin ailesi olmalıyız çünkü bizimkiler çok boktan. Kendimize daha iyi hayatlar kurmak zorundayız. Yapmaya korktuğumuz şeyleri yapmaya başlamalıyız."
Ben bu çocuğun ölümünü kabullenmiyorum. Bunu binlerce kere tekrarlarım ve bundan asla bıkmam. Kimsenin ölümü bana bu kadar koymadı. Kabullenmiyorum çünkü bu basit kitabın, kitaplığımda aylarca boş boş duran ve Lydia'nın tüm gıcıklarına 200 sayfa boyunca dayandığım bu kitabın, en sevdiğim karakteri yok edip beni kahretmesini kendime yediremiyorum.
O kadar harika birisiydi ki, bu kitaba çok fazlaydı. Çok iyiydi, çok güzeldi, kalbi çok temiz, melek gibi bir çocuktu. Allah kahretsin ya! Dill filan gram umurumda değil, benim meselem Travis'ti. Biliyorum, ölümün ne zaman vuracağı belli değil, tahmin bile edilemez. Daha gerçekçi olunsun diye bir kitabın karakterini de pat diye öldürüp okuyucuya darbe indirebilirsin, bu da güzel olur. Ama işte kabullenemiyorum. Benim kalbime küçük bir darbe inmedi, balyoz indi. Ve bu balyoz, bu kitap için çok fazlaydı. Sakin sakin mezun olsalardı olmuyor muydu yani?
Benim tatlı Travis’im ölmeden önce hoşlandığı kızla konuştu. Ve konuşma biter bitmez öldürüldü. Küfürlerimi en derinlere gömmeye çalışıyorum şu an. Favori kitabının devam serisi çıktığında, sevgili yolunda ilerlediği Amelia'yla buluşup, kamyonetinin kasasında battaniyeye sarılıp, bir el fenerinin çıkardığı küçük ışık yardımıyla beraber kitabı okuyacaklardı.
Ve hiçbir şey yapamadan, iki meth bağımlısı it yüzünden vurularak can verdi.
Bir sürü şey diyebilirim. Travis’in baba sıfatını hak etmeyen pederi hakkında, Dill hakkında ve sapkın ailesi hakkında da yazabilirim buraya. Ki yazacaktım zaten.Travis ölmeseydi, ben Lydia hakkında öfkeli bir yazı yazacaktım buraya çünkü kıza feci şekilde kurulmuştum. Ama Travis’in ölümü yüzünden hiçbirine odaklanamıyorum. Benim meselem Travis’ti. Sana yemin olsun Travis, senin için bir kitap yazacağım. Hulk gibi olacaksın; yirmi kurşun yesen bile ölmeyecek bir adam olacaksın.
··
469 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Arife kılıç
Gönderi Sahibi
Valla olan gül gibi çocuk olan Travisime oldu. Sokuk lydia ve dill için harcandı bebeğim
Okuduğumdan beri saatlerce ağladım. Travis kendimi çok bagdastirdigim bir karakter oldu. Bu yüzden de daha çok ağladım. Ah ah ah , kitabın sonunda Lydia , Dill in karakter gelişimi beni sevindirdi. Ancak Travis ...Bana hayatta bir anda böyle koparılan insanlar olabileceğini ve olduğunu hatırlattı. Bu yüzden de daha fazla ağladım