Arife kılıç
@Efiram
Toprak üstünde duruyorum,yıldızlar tapsınlar bana diye.
117 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dört yıllık, tek ve biricik, mükemmel arkadaşımı kaybetmenin verdiği yalnızlıkla bu iletiyi yazıyorum. Bu iletiyi gören değerli hemcinslerimde aradığım özellikler varsa ve siz de benim gibi yalnızsanız, benimle arkadaş olmayı bir düşünün. Gerek bu iletiyi görerek düşünün, gerekse incelemelerimi okuduktan sonra “Bir profiline bakayım,” deyip bunu görürseniz yine düşünün.
Bu postu paylaşmamın sebebi gerçekten biçare olduğum için. Değerli eski dostum benim tek arkadaşımdı. Okuduğumuz kitapları A’sından Z’sine kadar inceler, birbirimizle paylaşırdık. Gerek karakterleri aşağılayarak gerek yücelterek uzun uzun konuşurduk. Şimdi onsuz olduğum için içim oldukça dolu. Aynı kitaplara tekrar tekrar söylenmeyi ve başka kitapların karakterlerini övmeyi çok özledim.
Birbirimizi “Şunu okuyalım, bunu okuyalım,” diye gazlayıp sonra alakasız kitaplar okumamızı da çok özlüyorum. İş çıkışı durakta otobüs beklerken, boş boş telefonda seninle konuşup 1000Kitap’tan kitaplara göz atarak “Bunu okuruz, şunu yaparız,” deyip okuma listemizi okunmayacak hâle getirmemizi fevkalade özlüyorum.
Benim için oldukça önemli bir insandı. Hayatımın büyük bir kısmını kapsıyordu. Bu iletiyi göremese bile bunları söylemek istedim; çünkü onunla yaptığım şeyleri gerçekten çok özlüyorum.
Her neyse… Yeni arkadaşıma gelecek olursak benimle birçok düşüncede ortak olmasını isterim. Dizisinden kitabına, filminden oyununa kadar benzer bir yerde buluşabilmeliyiz. Sürekli fikir ayrılığı yaşayabileceğim bir ilişki istemem.
Kasmayan biri olsun. İkide bir kendini benimle yarıştırmasın.
Kitap ayrımı yapmasın; belli bir kitleye ait olmasın. Özellikle bir kitap serisine fanatik derecede bağlı olmasını istemem.(Onlar biraz manyak oluyor)
Yaşı benimle aynı olsun. Küçük de olabilir, hiç sıkıntı yok. Memleketi, kütüğü batı
Reklam
İlk hikâyeden bir halt anladıysam Arap olayım.
Tüm enerjimi sömürdü. Hiçbir şey anlamadım; her şeyden soğudum. Bir an kendimi eksik hissettim, “Belki ben salağımdır, anlamıyorumdur” diye düşündüm ama bu nasıl bir yazım stili? Daha cümle içinde bile konudan konuya atlanabiliyor.
Anlatım öyle parçalı ki, bir noktadan sonra metni takip etmeye çalışmak yerine metnin içinde kayboluyorsun. Bilinç akışı diyorsun, tamam, ama bunun da bir ritmi, bir akışı olur. Burada o akışı yakalayamadım; daha çok kopuk kopuk düşünceler yığını gibi hissettirdi. Okurken sürekli “Şimdi ne anlatıyor?” diye durup geri dönmek zorunda kalmak da cabası.
Belki bu tarzı seven, bu dağınıklığın içinde bir anlam kurabilen okurlar vardır; ona bir şey diyemem. Ama benim için okuma deneyimi keyiften çok yorgunluktu. Metinle bağ kuramadım, anlatının içine giremedim. Bir noktadan sonra da uğraşmayı bıraktım açıkçası.
Beğenmedim. Belki ben salağımdır diye düşündüğüm için düşük puan vermek yerine, puansız bırakıyorum.
Reklam