Puan vermedi·312 syf.····Okunma: 13 Ekim 2024 00:00 Niall Harbison Umut eserinde, hem kendisinin hem de tanıştığı köpeklerin hayatlarını kaleme almış. Harbison kötü seçimlerinin sonucu yaşarken, masum canlar tamamen insanlar yüzünden felaketler yaşıyordu. Bu da asla şaşmayan bir gerçekmiş. Hayvana eziyet, tek bizim ülkede değilmiş…
Niall Harbison eserin birkaç bölümünde kendi hayatının içerisinde nasıl savrulduğunu okuyucuya aktarıyor. Aile içi travmalar, bağımlılıklar, kötü tercihler, ani kararlar ve düşüş… Sürekli tekrar eden bir kısır döngüye girdiğini kendisi de bilse, yine de kendini avutacak bir şeyler buluyordu.
Ama en sonunda canına tak etti ve farklı yaşamak istedi. Çocuk sahibi olmak ona göre değildi, üstelik şimdiye kadar romantik ilişkilerde pek iyi işler başaramamıştı. O da yolda bile görünce bile an yaratıp sevdiği köpeklerden birine yuva olmayı tercih etti. Barınağa gittiğinde onu Snoopy ile tanıştırdılar ve uzun yıllar birlikte olacağı dostu ile tanışmış oldu.
Snoopy ile yaşarken taşınma kararı alıp Tayland’a taşındı ve orada da bağımlılık sorunları devam etti. Destek alarak sorunlarını aştıktan sonra, bir gün sokak köpeklerini besleyip onların kendisine gösterdiği sevgi karşısında mutlu olan Niall böylece köpeklerle ilgilenme serüvenine başlatmış oldu. Zamanla binlerce evsiz köpeğin hayatına dokundu, onların yaşadıkları acımasızlıkları göz önüne serdi ve onlara hep yardım eli uzattı…
Eserde hem bir bireyin hem de hayvanların hayat içerisinde yaşamış olduğu zorluklar akıcı bir dille kaleme alınmıştı. Direkt birinci şahıs gözünden tanık olduğumuz hayvan travmaları zaman zaman gözyaşlarımın akmasına sebep oldu. Çünkü hayvana şiddet sadece birkaç yerde olmuyormuş ve hep öldürmek maksatlı yapılmıyormuş. İlla bir cani, bir zalim çıkıp onları zehirleyerek ya da ayağına çivi tabancası ile büyük çivi sıkarak öldürmek veya zarar vermek isteyebiliyormuş…
Güzel ve etkileyici bir eserdi. Hem hayvanların yaşam koşullarını gözler önüne serdi hem de onların da benzersiz karakterleri olduğunu hatırlattı. Yaşam her canlının hakkıdır ama en çok o dilsiz masumların….
Yazarın kalemi daim, okuyucusu bol olsun.