Zülfü Livaneli'nin "Huzursuzluk"tan sonra okuduğum 2 kitabıydı "Serenad". Hikaye değil hikayelerin derinliği beni geçmiş dönemlere götürdü. Maya oldum, Ayşe oldum, Nadia oldum, Max oldum. Her personanın hikayesini bu kadar derinden ve canlandırılabilir şekilde tasvir etmesi hikayeyi daha çok sevmemi sağladı. Bazı kitaplar vardır, okuduktan sonra yaşamış gibi olursunuz o kitabı. Bu kitap benim için böyle bir kitaptı. Her anı, her duyguyu yaşadım. Ayrıca sevdiğim bir nokta daha okudukça tarihten bu kadar fazla bilgi öğrenmem oldu.
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.