Yaklaşık 10 yıl önce almıştım bu kitabı. O zamanlar harıl harıl Sartre okuyup, Sartre okuyan insanları arıyordum, Sartre ile ilgili birkaç cümle duymak bile kalbimin ritmini arttırıyordu. Çünkü bir hazine keşfetmiştim. Evet evet tam olarak böyle tanımlayabilirim, Sartre keşfi benim için bir hazine keşfetmekten farksızdı. Sonra otobiyografisi olan bu eseri aldım. Ama içimden bir ses dur dedi bana. Bu kitabı diğerleri gibi değil. Çünkü itirafları olacak,belki yaralarından, zayıf yönlerinden, acılarından bahsedecek. Belki de İsmet Özel gibi benimle bir pazarlık yapmaya kalkışacak; Benden kötü, terkettiğim düşüncelerimi, vazgeçtiğim günleri, eski yanlışlarımı, ah, ne aptalmışım dediğim zamanları isteyecek, yakınmalarımı artık gülmeye değer bulmadığım şakaları, ben aştım onları dediğim ne varsa, bunda üzülecek ne var dediğim neyse onları, boşa çıkmış çabalarımı, bozuk niyetlerimi, içimde kırık dökük, yoksul, yabansı ne varsa isteyecek... Korktum, bıraktım Sartre'ın sözcüklerini kütüphanemin raflarına. Orda öylece gözlemledi beni 25 yaşımdan 35 yaşıma. Geçen hafta yüzleştim. Tahmin ettiğim gibi benden aldı alacağını, karşılığında pek çok çocukluk yarası, derin bir hüzün bıraktı. Sartre Sevenler bu kitabı es geçmemeli. 25 yaş çok erken okumak için fakat benim gibi artık 30'u hızla geride bırakıyorsanız okuyun derim. 40 olmuş halen Sartre okumamış iseniz üzülebilirsiniz.
·
161 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.