Sözcükler

8,0/10  (29 Oy) · 
95 okunma  · 
25 beğeni  · 
1.663 gösterim
... Yazar, "Sözcükler" adını verdiği özyaşamöyküsünü 1953 yılında yazmaya başladı, 1954 yılında büyük bir bölümünü bitirmişti. 1964 yılında "Sözcükler"i yeniden, bu kez daha yumuşatılmış, ayrıntılara daha çok önem veren bir üslupla yeniden kaleme aldı. Yazarın amacı, geçmişi yeniden canlandırmak değil, ona anlam kazandırmaktır. Gereksiz ayrıntılardan kaçınır, Marksçı düşünceden, belirli ölçüde de ruh çözümlemesinden yararlanarak bize, öznelliğin ağır bastığı çocukluk çağında, kendini nasıl edebiyata verdiğini, edebiyatta mutlağı bulduğunu anlatır. Kendi örneğini bize, bir kuşağın ve bir toplumsal sınıfın örneği olarak sunar.
(Arka Kapak)
  • Baskı Tarihi:
    Haziran 2013
  • Sayfa Sayısı:
    188
  • ISBN:
    9789755103198
  • Orijinal Adı:
    Les Mots
  • Çeviri:
    Selahattin Hilav
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Ayşe Y. 
 14 Haz 04:16 · Kitabı okudu · 3 günde · 8/10 puan

Hemingway’e atfedilen bir cümle  okumuştum: “İyi bir yazar olabilmek için mutsuz bir çocukluk geçirmiş olmak gerekir.” Dünya tarihi Hemingway’i doğrulayan örneklerle dolu. Sartre "Sözcükler" adlı yapıtında çocukluk dönemini ağırlıklı olarak anlattığı bir özyaşam öyküsü sunuyor bizlere. Burada şu soruyu sormak yerinde olur: “Varoluşçuluk felsefesine yaptığı önemli katkılarla, bu felsefeyi  edebiyata uyarlamasıyla ve bizzat yaşamıyla felsefesine sahip çıkan bu aykırı adam, mutsuz bir çocuk muydu?” "Sözcükler" tam da bu soruya  cevap niteliğinde bir eser. Çok küçük yaşta babasını kaybeden; anne, büyükbaba ve büyükanne üçgeninde, ama daha çok otoriter bir figür olan büyükbaba yönetiminde geçirilen bir çocukluk Sartre’ın çocukluğu. Peki mutlu mu? Huzursuz bir ruh Sartre, daha çocukluktan itibaren kitaplara ve yazmaya tutulmuş, hayatı boyunca bu tutkunun peşinden koşmuş, aykırı bir adam. "Sözcükler, varoluşçuluğun 'insanın kendi kendisini yeniden kurması' temeline dayanan görüşünü her cümle ile teyit ediyor adeta. Çocuk Sartre, okuma ve yazma konusunda dinmek bilmeyen bir susuzluğa sahip. Yazmayı bir hobi olarak gören ve torununu yazar olmaktan kurtarmak için her türlü çareye başvuran bir büyükbaba figürü, Sartre’da yazarlığı bir tutkuya dönüştürüyor. Zayıf ve çelimsiz yapısı ile her daim annesinin şefkatine maruz kalan, anneyle dost bir çocuk Sartre. Sıra dışı bir adamın sıra dışı özyaşam öyküsü "Sözcükler".Kitap her cümlesiyle sizi ters köşe yapıyor. Her cümlesiyle iğneliyor, dikkatinizi bambaşka bir yöne çekiyor. Sartre’a ve onun felsefesine bir adım daha yaklaşmak için okunması gereken bir yapıt. 176 sayfadan oluşan kitap, ince gibi görünse de yoğunluğu ile dikkatli bir okuma gerektiriyor. Kitabı okurken her cümlenin altını çizme ihtiyacı hissediyorsunuz ve bol bol alıntı yapma arzusu duyuyorsunuz.  Kanaatimce, Jean Paul Sartre külliyat olarak birkaç defa okunmadıkça tam olarak keşfedilemez. "Sözcükler" tıpkı  yakın zamanda okuduğum “Varoluşçuluk” kitabına yazdığım incelememde belirttiğim gibi Sartre’ı biraz daha yakından tanımak için iyi bir adım, ama asla yeterli değil.  Ama eğer Sartre okumaya başlayacaksanız başlangıç için en iyi Sartre kitaplarından biri. Herkese iyi okumalar!

Semih DİLBER 
29 Kas 21:05 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Yazı ile doğdum ben. Yazıdan önce, yalnız bir ayna oyunu vardı ortada... Ama yalnızca yazmak için yaşıyordum ve ''ben'' dediğim zaman ''yazan ben'' i kastediyordum.

Eğer bir insan, yaşamını bir boyun eğişle tehlikeye atarsa, cömertlik ne olacaktı?

Ama her şeye cepheden, açık gönüllülükle bakmak gerekirdi.

esraaltunerrr 
30 Eki 2014 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Çok yoruldum okurken, varlık ve hiçlik bile bu kadar yorulmadım ben. Türkçeye çevirisinde mi sıkıntı, yoksa okuyucuyu yormak mı istemiş muamma :) Hemen bitse de kafam, ruhum rahatlasa dediğim bir kitap.

Tüm samimiyetiyle kendi hayatını anlattığı, çirkinliğini bile içtenlikle kabul ettiği kitap. Annesinden, dedesinden bahsettiği çocukluk günleri etkileyici.

Kitaptan 95 Alıntı

Esma Sarıkaya 
20 Eki 09:05 · Kitabı okudu · Beğendi · 6/10 puan

"Köpekler sevgiyi bilir; insanlardan daha şefkatli,daha sadıktırlar. "

Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 18)Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 18)

“Yaşamayı sevmediğim için ölüm benim baş dönmemdi.” “Dünya, söz haline gelmek için beni kullanıyordu.”

Sözcükler, Jean-Paul SartreSözcükler, Jean-Paul Sartre
Ayşe Y. 
12 Haz 04:49 · Kitabı okudu · İnceledi · 8/10 puan

Zevkten ölmek!
"Onları (kitapları) açtığım zaman her şeyi unutuyordum: okumak mıydı bu? Hayır, zevkten ölmekti."

Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 49)Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 49)
Ayşe Y. 
 13 Haz 03:45 · Kitabı okudu · İnceledi · 8/10 puan

Yazmakla var olmak
"Yazı ile doğdum ben. Yazıdan önce, yalnız bir ayna oyunu vardı ortada; daha ilk romanımla birlikte, aynalı saraya bir çocuğun girdiğini anladım. Yazmakla var oluyor, büyüklerin elinden kurtuluyordum; ama yalnızca yazmak için yaşıyordum ve 'ben' dediğim zaman, 'yazan ben'i kastediyordum."

Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 103)Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 103)

“Bir çocuğun, yıpranmış, silinmiş, hor görülmüş, bir köşeye atılmış ve sözü edilmemiş bütün temel özellileri, ellilik bir adamda yaşar durur.”

Sözcükler, Jean-Paul SartreSözcükler, Jean-Paul Sartre
Esma Sarıkaya 
 20 Eki 09:41 · Kitabı okudu · Beğendi · 6/10 puan

Eger insan kendini ancak birşeylere karşı çıkarak belirlerse, ben , et ve kemikten yapılmış " belirsiz" idim;
" Eğer sevgi ve nefret, bir madalyanin iki yüzüyse ben hiç kimseyi ve hiçbir şeyi sevmiyordum "

Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 25)Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 25)
Ayşe Y. 
13 Haz 03:51 · Kitabı okudu · İnceledi · 8/10 puan

"Bir edebiyatçı kafası var onda. (...) Ya kafasına kalemiyle yaşamayı koyarsa?"

Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 104)Sözcükler, Jean-Paul Sartre (Sayfa 104)