Tanpınar bu romanında 19. yüzyılda İstanbul insanının kimlik mücadelesini, bilinçaltına itilmiş tutkularını ve buna bağlı olarak da oluşan medeniyet çatışmalarını işlemiştir. Yazar Mahur Beste’de değişimin toplumla olan ilişkisi üzerinde özenle durmuştur. Romanın da yer verdiği semboller ve bu sembollerin bolluğu kitabın kurgusunun yönünü değiştirmiştir. Mahur Beste’de musiki vazgeçilmez bir semboldür. Bunun yanında çeşitli sanat dallarından sembollere de değinilmiştir. Ayrıca Tanpınar, kitabında medeniyet benzetmelerini, tekke hayatını ve Osmanlı ilmiye sınıfını yoğun olarak işlemiştir. Mahur Beste, mahur makamında bestelenenmiş Eyyubi Bekir Ağa’nın “bir âfet-i mehpeyker ile nüktelerim var” sözleriyle başlayan bestenin ismidir. Ahmet Hamdi Tanpınar Mahur Beste isimli kitabını Eyyubi Bekir Ağa’ya ithaf etmiştir. Tanpınar kitapta Mahur Besteye; ’Mahur Beste Atiye’nin küçük eniştesi Lütfullah Bey’in babası Talat Bey’in eseriydi. Bir çarkçı yüzbaşısı olan Talat Bey bu eserini karısı kendisini bıraktıktan sonra yazmıştır’’(s.83) , ifadesiyle değinmiştir.
·
182 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.