Gönderi

IV. Perde
OTHELLO’DAN DESDEMONA’YA Tanrı sınamak istediğinde beni, Dert verip dermanımı kesseydi. Bin bir türlü sıkıntı, utanç yağdırsaydı Göklerden şu çıplak kafama, Boğazıma kadar gömseydi beni yoksulluğa, Tutsak edip kırsaydı bütün umutlarımı, Bir damla huzur bulabilirdim yine de Ruhumun bir köşesinde.
Sayfa 113·Kitabı okudu
Alıntı
·
35 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
D✹
Gönderi Sahibi
Ama hayır, küçümseyen dünyanın Durmadan beni gösteren parmağı Değişmeyen bir alay konusu ediyor beni. Buna da katlayabilirdim, dayanabilirdin buna da. Ne yazık, içime aşkımı sakladığım, Bana isterse hayat, isterse ölüm getiren o kaynaktan, Sevgisini isterse besleyen, isterse kurutan o pınardan, Çıkarılıp atılmak! Ya da orada kalıp orayı iğrenç kurbağaların Çiftleşip ürediği pis bir su birikintisi saymak! Rengin uçtu bak, Sakin ol, genç, gül dudaklı, masum yüzlü melek! Şimdi cehennem kadar korkunç görünüyorsun sen!