İncelemeyi hak etti:))1000k
BİR PARÇA EKMEK UĞRUNA GEÇEN 19 YIL...
Aşırı merak ettiğim ve sonunda öneri üzerine kütüphaneme eklediğim bir kitap oldu iyi ki oldu :)
Jean Valjean ile başlar hikaye bir parça ekmek çalmaya mecbur kalan ve karşılığında 19 yıl boyunca kürek mahkumu olan Valjean .
Ve insanın bir dönem başına gelen olayın aslında gelecekteki seni oluşturduğunun mesajını net bir şekilde dökmüş kitaba. 
Victor Hugo
Başkahraman Jean Valjean’ın şahsında yansıtılan 
Sefiller Jean Valjean’ın değişim sürecine paralel düzlemde verilir. Zamana yayılan, anlık gelişmeyen, çok sayıda soruyu beraberinde getiren değişim; kişiler ve kavramlar açısından vermek istediği mesajı da destekleyen bir nitelik taşır. Değişimle beraber hayatla ilişkisini vicdan, sevgi, vefa ve adalet gibi değerler üzerine kuran Jean Valjean, eski yaşam tarzını bırakıp Piskopos'a verdiği söz üzerine artık yaşamını şerefli bir insan olma üzerine kurar. ideal insan nasıl olunur onu sembolîze eder ve çok güzel de başarır.
Beğendiğim bir kısım da kurgunun her yerinde olayların bir yaratıcıya bağlanması o kadar hoşuma gitti ki...
Çünkü ;İnsanın derinliklerinde bir yerlerde bir yaratıcının varlığını bilmek ve onun belirlediği kurallar dahilinde hayatını yaşayabilmek insanın hayatına anlam Katar. kurgu da olsa müthiş anlatılmıştı.
Ayrıca uzun kurgunun yanında ara ara tarihle bölüp dönemin siyasi olaylarını okuyucuyu sıkmadan adeta anı yaşıyormuş gibi hissettiren kısımda gözden kaçmaz.
Tam kitabı anladım, birbirine bağlayacam şimdi derken romana başka başka kahramanlar eklenir ama bu eklenen kahramanların hepsi sadece Jean Valjean'ın kendi şahsıdır.
Bu yapboz gibi parçaları belli bir yerden sonra siz kendiniz yerleştirebiliyorsunuz bu da Victor Hugo'nun ne denli başarılı bir klasik adamı olduğunu gösteriyor bize.
Sona gelecek olursak her zaman ki gibi son acı bitti.
isterdim ki Cosette, Jean Valjeanla birlikle ömrünün sonuna kadar yaşasın her ne kadar öz babası olmasa da onu sefaletten çıkarıp hayata döndüren insanın ölümünü bizzat görmek acı olmalı. Çünkü insan, kendisine emek veren ve kendisini yetiştiren bir insanı, vakti geldiğinde karşılığını en güzel şekilde vermeden onun ölümünü izlemek korkunç bir duygudur. Valjean'ın son nefesinde "ÖLMEK BİR ŞEY DEĞİL, SİZLERLE YAŞAYAMAMAK KORKUNÇ" sözlerini okurken gözlerim dolmuştu.
Keşke ölüm bu kadar acı olmasaydı...
Diğer cildi okumak için sabırsızlanıyorum:)
Okuyun, okutun...
Vict Victor Hugo
Sefiller
Victor Hugo
Başkahraman Jean Valjean’ın şahsında yansıtılan Sefiller Jean Valjean’ın değişim sürecine paralel düzlemde verilir. Zamana yayılan, anlık gelişmeyen, çok sayıda soruyu beraberinde getiren değişim; kişiler ve kavramlar açısından vermek istediği mesajı da destekleyen bir nitelik taşır. Değişimle beraber hayatla ilişkisini vicdan, sevgi, vefa ve adalet gibi değerler üzerine kuran Jean Valjean, eski yaşam tarzını bırakıp Piskopos'a verdiği söz üzerine artık yaşamını şerefli bir insan olma üzerine kurar. ideal insan nasıl olunur onu sembolîze eder ve çok güzel de başarır.
Beğendiğim bir kısım da kurgunun her yerinde olayların bir yaratıcıya bağlanması o kadar hoşuma gitti ki...
Çünkü ;İnsanın derinliklerinde bir yerlerde bir yaratıcının varlığını bilmek ve onun belirlediği kurallar dahilinde hayatını yaşayabilmek insanın hayatına anlam Katar. kurgu da olsa müthiş anlatılmıştı.
Ayrıca uzun kurgunun yanında ara ara tarihle bölüp dönemin siyasi olaylarını okuyucuyu sıkmadan adeta anı yaşıyormuş gibi hissettiren kısımda gözden kaçmaz.
Tam kitabı anladım, birbirine bağlayacam şimdi derken romana başka başka kahramanlar eklenir ama bu eklenen kahramanların hepsi sadece Jean Valjean'ın kendi şahsıdır.
Bu yapboz gibi parçaları belli bir yerden sonra siz kendiniz yerleştirebiliyorsunuz bu da Victor Hugo'nun ne denli başarılı bir klasik adamı olduğunu gösteriyor bize.
Sona gelecek olursak her zaman ki gibi son acı bitti.
isterdim ki Cosette, Jean Valjeanla birlikle ömrünün sonuna kadar yaşasın her ne kadar öz babası olmasa da onu sefaletten çıkarıp hayata döndüren insanın ölümünü bizzat görmek acı olmalı. Çünkü insan, kendisine emek veren ve kendisini yetiştiren bir insanı, vakti geldiğinde karşılığını en güzel şekilde vermeden onun ölümünü izlemek korkunç bir duygudur. Valjean'ın son nefesinde "ÖLMEK BİR ŞEY DEĞİL, SİZLERLE YAŞAYAMAMAK KORKUNÇ" sözlerini okurken gözlerim dolmuştu.
Keşke ölüm bu kadar acı olmasaydı...
Diğer cildi okumak için sabırsızlanıyorum:)
Okuyun, okutun...
Vict Victor Hugo
Sefiller·
515 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.