Merhaba. Öncelikle Tezer Özlü'nün okuduğum ilk kitabı olduğunu söylemeliyim. Ve iyi ki okumuşum. O kadar içten bir dille anlatılmış ki. Sizde yaşıyorsunuz. Daha doğrusu yazdıklarıyla yaşarmısınız yoksa yaşamınıza son mu vermek istersiniz o muamma:) Hayatını bilmiyorum. Fakat ne yaşadıda yaşam onu bu denli depresif,yalnız, umutsuz ve mutsuz hale getirdi merak ediyorum.Ama bir yerde yakın hissettiğimi söyleyebilirim: Uzaklaşmak,çok uzaklara gitmek...
Derdini anlatmış ama derman istemeden. Sadece anlatmak. Hayattan tat almadığını o kadar bariz belli etmiş ve içten dile getirmiş ki. Yazılanlar hayatından kesitler mi yoksa kurgu mu bilmiyorum. Ama yazarın kendi hayatından ipuçlarını çoğunlukla veriyor bence. Çünkü bu denli içtenlik ancak yaşanmışlıktan doğmuştur diye diye düşünüyorum.Ve keşke kendisiyle oturup sabahlara kadar dertleşme şansım olsaydı diyorum. Konuşmamız ve gerekirse sarılmamız gereken meseleler var çünkü:)
İyi ki bu kitapla tanıştırılmışım:)
İyi okumalar diliyorum herkese. Kitapla kalın...
Tezer ÖzlüYaşamın Ucuna Yolculuk